Η ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ: ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Πληροφορίες Μαθήματος
ΤίτλοςΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ: ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ / NARRATING STORIES: THEORETICAL CONCEPTS AND PRACTICAL EXERCISES
Τίτλος στα ΓερμανικάFiktionales Erzählen. Theorie und praktische Übungen
ΚωδικόςΒΚ0247-ΕΜ
ΣχολήΦιλοσοφική
ΤμήμαΓερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας
Κύκλος / Επίπεδο1ος / Προπτυχιακό
Περίοδος ΔιδασκαλίαςΧειμερινή/Εαρινή
Γνωστικό ΑντικείμενοΒ΄ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Χαρακτηρισμός ΜαθήματοςΕμβάθυνση
ΚοινόΝαι
ΚατάστασηΕνεργό
Course ID600015446

Πρόγραμμα Σπουδών: ΠΠΣ Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας (2020-σήμερα)

Εγγεγραμμένοι φοιτητές: 5
ΚατεύθυνσηΤύπος ΠαρακολούθησηςΕξάμηνοΈτοςECTS
ΚΟΡΜΟΣΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣΧειμερινό/Εαρινό-3

Πρόγραμμα Σπουδών: ΠΠΣ Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας (2015-2019)

Εγγεγραμμένοι φοιτητές: 10
ΚατεύθυνσηΤύπος ΠαρακολούθησηςΕξάμηνοΈτοςECTS
ΚΟΡΜΟΣΥποχρεωτικό ΚατεύθυνσηςΧειμερινό/Εαρινό-3

Πληροφορίες Τάξης
ΤίτλοςΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ: ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ
Ακαδημαϊκό Έτος2018 – 2019
Περίοδος ΤάξηςΧειμερινή
Διδάσκοντες μέλη ΔΕΠ
Class ID
600126159
Ηλεκτρονική Διάθεση Μαθήματος
Περιεχόμενο Μαθήματος
Ομοδιηγητικός αφηγητής, εσωτερική εστίαση, ελεύθερος πλάγιος λόγος, ροή συνείδησης, θαμιστική αφήγηση… Πρόκειται μόνο για ορισμένα παραδείγματα από το «οπλοστάσιο» της αφηγηματολογίας, του κλάδου της φιλολογίας που ασχολείται με τα «μυστικά» της κατασκευής των μυθοπλαστικών κειμένων – και τα οποία, βέβαια, για τον ολοκληρωμένο γραμματολόγο δεν θα πρέπει να παραμένουν μυστικά. Σε τι χρησιμεύει μια τέτοια γνώση; α) στη συγκεκριμένη και όσο το δυνατόν αντικειμενική περιγραφή ενός λογοτεχνικού (και υπό ειδικούς όρους: κινηματογραφικού) κειμένου –εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για οποιαδήποτε περαιτέρω ανάλυση, β) στην διεύρυνση του ερμηνευτικού ορίζοντα των έργων: αυτό, π.χ., που σε μια πρώτη ανάγνωση μπορεί να εκληφθεί ως ακλόνητη πεποίθηση του αφηγητή, με μια προσεκτικότερη αφηγηματολογική αναδίφηση ενδέχεται να αποκαλυφθεί ως προϊόν εσωτερικής εστίασης, θεώρηση, δηλαδή, προσδεδεμένη αποκλειστικά στους μυθοπλαστικούς χαρακτήρες ˙ ως εκ τούτου προσλαμβάνουμε το κείμενο με εντελώς διαφορετική προοπτική, γ) σε περιπτώσεις διαμεσικότητας (intermediality) αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για τον ακριβή καθορισμό του είδους της «μεταφοράς» που εξετάζουμε (π.χ. από λογοτεχνία σε κινηματογράφο στα adaptation studies), δ) όσοι από τους συμμετέχοντες/τις συμμετέχουσες στο μάθημα επιχειρούν τις δικές τους –έστω ερασιτεχνικές –δοκιμές στη λογοτεχνική γραφή θα εξοικειωθούν με στρατηγικές που θα τους βοηθήσουν να μεταφέρουν όσα «νεφελώδη» ενοικούν μέσα τους, πιο ευθύβολα και δομημένα στο χαρτί. Σε αυτούς τους στόχους θα επικεντρωθεί το σεμινάριο, αφού, φυσικά, στις πρώτες συνεδρίες προηγηθεί η επεξήγηση κι εκμάθηση των όρων μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα. Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία στα αρχικά μαθήματα είναι απαραίτητη. Κι ακόμη ότι οι φ/φ θα πρέπει να επιδείξουν έντονη διάθεση για δημιουργική εργασία με κείμενα.
Χρήση Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών
Χρήση Τ.Π.Ε.
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Αξιολόγηση Φοιτητών
Περιγραφή
Τακτική και ενεργή συμμετοχή, προφορική παρουσίαση και γραπτή τελική εργασία
Βιβλιογραφία
Επιπρόσθετη βιβλιογραφία για μελέτη
Sekundärliteratur a) „Klassische“ Referenzwerke Barthes, Roland. Einführung in die strukturale Analyse von Erzählungen. In: Roland Barthes: Das semiologische Abenteuer. Frankfurt am Main: Suhrkamp, 1988. [frz. 1966] Genette, Gérard. Die Erzählung. München: Fink, 1994. [frz. 1972/1983] Lämmert, Eberhard. Bauformen des Erzählens. Stuttgart: Metzler Verlag, 1955. Petersen Jürgen H. Erzählsysteme. Eine Poetik epischer Texte. Stuttgart/ Weimar: Metzler, 1993. Phelan, James und Peter J. Rabinowitz (Hg). A Companion to Narrative Theory. Malden/Mass./ Oxford: Blackwell Publishing, 2005. Ricœur, Paul. Zeit und Erzählung. Band II. Zeit und literarische Erzählung. München, 1989. [frz. 1984] Rimmon-Kenan, Schlomith. Narrative Fiction. Contemporary Poetics. London/ New York: Routledge, 2007. Stanzel, Franz K. Theorie des Erzählens. Göttingen: Vandenhoeck, 1979. Vogt, Jochen. Aspekte erzählender Prosa. München: Fink, 1972. b) Neuere Einführungen Bode, Christoph: Der Roman. Eine Einführung. Tübingen/ Basel: Francke, 2005. Finnern, Sönke. Narratologie und biblische Exegese. Tübingen: Mohr Siebeck, 2010. [interdisziplinäre, sehr umfassende Darstellung] Finnern, Sönke und Jan Rüggemeier. Methoden der neutestamentlichen Exegese. Ein Lehr- und Arbeitsbuch. Tübingen: Francke, 2016. [didaktisch ausgefeilt, bietet integratives Gesamtmodell der Textauslegung] Fludernik, Monika. Erzähltheorie. Eine Einführung. Darmstadt: WBG, 2006. Köppe, Tilmann und Tom Kindt. Erzähltheorie. Eine Einführung. Stuttgart: Reclam, 2014. Koschorke, Albrecht. Wahrheit und Erfindung. Grundzüge einer Allgemeinen Erzähltheorie. Frankfurt am Main: Fischer, 2013. Lahn, Silke und Jan Christoph Meister. Einführung in die Erzähltextanalyse. Stuttgart: Metzler, 2008. Mahne, Nicole. Transmediale Erzähltheorie. Eine Einführung. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 2007. Martínez, Matías und Michael Scheffel: Einführung in die Erzähltheorie. München: Beck, 1999. Metzeltin, Michael. Theoretische und angewandte Semantik. Vom Begriff zum Text. Wien: Praesens Verlag, 2007. Schmid, Wolf: Elemente der Narratologie. Berlin: Walter de Gruyter, 2008. Wenzel, Peter (Hg). Einführung in die Erzähltextanalyse. Kategorien, Modelle, Probleme. Trier: Wiss. Verlag Trier, 2004. c) E–books Blödorn, Andreas, Daniela Langer, Michael Scheffel (Hg). Stimme(n) im Text. Narratologische Positionsbestimmungen. De Gruyter, 2006. Dennerlein, Katrin. Narratologie des Raumes. De Gruyter, 2009. D'hoker, Elke und Gunther Martens (Hg). Narrative Unreliability in the Twentieth-Century First-Person Novel. De Gruyter, 2008. Dünne, Jörg und Andreas Mahler. Handbuch Literatur & Raum. De Gruyter, 2015. Fix, Ulla, Andreas Gardt, Joachim Knape. Rhetorik und Stilistik / Rhetoric and Stylistics. Ein internationales Handbuch historischer und systematischer Forschung / An International Handbook of Historical and Systematic Research. DE GRUYTER MOUTON, 2009. Kindt, Tom und Hans-Harald Müller. The Implied Author. Concept and Controversy. De Gruyter, 2006. Mehigan, Tim und Alan Corkhill (Hg). Raumlektüren. Der Spatial Turn und die Literatur der Moderne. transcript-Verlag, 2013. Meister, Jan Christoph und Wilhelm Schernus. Time: From Concept to Narrative Construct: A Reader. De Gruyter, 2011. Neumann, Michael. Die fünf Ströme des Erzählens. Eine Anthropologie der Narration. De Gruyter, 2013. Nöth, Winfried und Nina Bishara (Hg). Self-Reference in the Media. De Gruyter Mouton, 2007. Pause, Johannes. Texturen der Zeit. Zum Wandel ästhetischer Zeitkonzepte in der deutschsprachigen Gegenwartsliteratur. Böhlau Verlag, 2012. Scheffel, Michael. Formen selbstreflexiven Erzählens: Eine Typologie und sechs exemplarische Analysen. De Gruyter, 2011. Internet https://www.cla.purdue.edu/english/theory/narratology/ (21.9.2018) http://www.li-go.de/definitionsansicht/prosa/erzaehltextanalyse.html (21.9.2018)
Τελευταία Επικαιροποίηση
10-11-2018