ΔΡΑΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΙΙ

Πληροφορίες Μαθήματος
ΤίτλοςΔΡΑΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΙΙ / DRAMATURGY II
ΚωδικόςΔΠ0302
ΣχολήΚαλών Τεχνών
ΤμήμαΘεάτρου
Κύκλος / Επίπεδο1ος / Προπτυχιακό
Περίοδος ΔιδασκαλίαςΧειμερινή/Εαρινή
Υπεύθυνος/ηΙουλία Πιπινιά
ΚοινόΝαι
ΚατάστασηΕνεργό
Course ID120000379

Πρόγραμμα Σπουδών: ΠΠΣ Τμήματος Θεάτρου (2019-σήμερα)

Εγγεγραμμένοι φοιτητές: 85
ΚατεύθυνσηΤύπος ΠαρακολούθησηςΕξάμηνοΈτοςECTS
ΚΟΡΜΟΣΥποχρεωτικό215

Πληροφορίες Τάξης
ΤίτλοςΔΡΑΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΙΙ
Ακαδημαϊκό Έτος2020 – 2021
Περίοδος ΤάξηςΕαρινή
Διδάσκοντες μέλη ΔΕΠ
Ώρες Εβδομαδιαία3
Class ID
600161230
Τύπος Μαθήματος
  • Υποβάθρου
Κατηγορία Μαθήματος
Γενικού Υποβάθρου
Τρόπος Παράδοσης
  • Eξ απoστάσεως εκπαίδευση
Ηλεκτρονική Διάθεση Μαθήματος
Erasmus
Το μάθημα προσφέρεται και σε φοιτητές προγραμμάτων ανταλλαγής.
Γλώσσα Διδασκαλίας
  • Ελληνικά (Διδασκαλία, Εξέταση)
  • Αγγλικά (Διδασκαλία, Εξέταση)
Προαπαιτήσεις
Γενικές Προαπαιτήσεις
Καλό είναι ο/η φοιτητής/τρια να έχει παρακολουθήσει το Δραματολογία Ι.
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι φοιτήτριες και φοιτητές αναμένεται στο τέλος του εξαμήνου να έχουν αποκτήσει βασικά εφόδια για: α. την ανάλυση και αποκωδικοποίηση του θεατρικού κειμένου ανάλογα με τα ιστορικά και πολιτισμικά συμφαζόμενα β. τη χρήση ερμηνευτικών μεθόδων στην ανάγνωση των κειμένων, γ. την κατανόηση και αξιολόγηση της θεατρικής γραφής και των απαιτήσεών της με βάση τις αρχές και κανόνες των θεατρικών ειδών.
Γενικές Ικανότητες
  • Εφαρμογή της γνώσης στην πράξη
  • Αυτόνομη εργασία
  • Ομαδική εργασία
  • Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα
  • Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου
  • Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
  • Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
Περιεχόμενο Μαθήματος
Το μάθημα αποτελεί συνέχεια του μαθήματος Δραματολογία Ι και έχει ως στόχο την περαιτέρω εξοικείωση των φοιτητών με τις μεθόδους ανάλυσης του δραματικού κειμένου. Η ανάλυση και συζήτηση των κειμένων επικεντρώνεται τόσο σε ζητήματα δραματικής γραφής, χαρακτήρων και θεατρικού είδους όσο και σε θέματα σκηνικής παρουσίασης και παράστασης των υπό εξέταση έργων. Για το 2019-2020 θα εξεταστούν τα: Φρήντριχ Σίλλερ, Έρωτας και ραδιουργία· Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, Δεσποινίς Τζούλια· Όσκαρ Γουάιλντ, Σαλώμη· Χάινερ Μύλλερ, Μηχανή Άμλετ. Το μάθημα εκτός από την τελική εξέταση, περιλαμβάνει και μία άσκηση αυτ- αξιολόγησης κατά τη διάρκεια του εξαμήνου.
Λέξεις Κλειδιά
Ανάλυση κειμένου, θεωρία δράματος, δραματουργία, ιστορία
Τύποι Εκπαιδευτικού Υλικού
  • Διαφάνειες
  • Βιβλίο
  • Συλλογή άρθρων
Χρήση Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών
Χρήση Τ.Π.Ε.
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στην Αξιολόγηση των Φοιτητών
Περιγραφή
Υλικό στο Elearning
Οργάνωση Μαθήματος
ΔραστηριότητεςΦόρτος ΕργασίαςECTSΑτομικάΟμαδικάErasmus
Διαλέξεις391,6
Άσκηση Πεδίου251
Μελέτη και ανάλυση βιβλίων και άρθρων361,4
Εξετάσεις251
Σύνολο1255
Αξιολόγηση Φοιτητών
Περιγραφή
• Αξιολόγηση Α. Άσκηση (αυτ)αξιολόγησης Καθώς το μάθημα στηρίζεται στην κατανόηση και ανάλυση των κειμένων και εξετάζεται μέσα από την ανάπτυξη ενός ή περισσοτέρων θεμάτων στην τελική εξέταση, υπάρχει στο πλαίσιο του μαθήματος και σε προκαθορισμένη ημερομηνία μία άσκηση (αυτ)αξιολόγησης. Β. Τελική αξιολόγηση 1. Σε περίπτωση εξ αποστάσεως εξετάσεων: ηλεκτρονικά μέσω elearning (δίωρη εξέταση με ανοιχτά βιβλία). Στην περίπτωση αυτή θα σας δοθούν δύο θέματα για ανάπτυξη. Η απάντηση σε κάθε ένα θέμα δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 1000 λέξεις (σύνολο 2000 λέξεις). Σε όλες τις περιπτώσεις μεταφοράς ή αντιγραφής αποσπάσματος από οποιαδήποτε πηγή (θεατρικό κείμενο, άρθρα και βιβλία του corpus ή άλλα, ηλεκτρονική πηγή κτλ.) θα πρέπει να μπαίνουν εισαγωγικά στο απόσπασμα (μικρό ή μεγάλο) και σε παρένθεση το όνομα του συγγραφέα και η σελίδα της αναφοράς (π.χ. Auerbach, σ. 574) ή (Fischer-Lichte, τμ. 2, σ. 272) ή το λινκ της ιστοσελίδας. Στο τέλος της κάθε απάντησης, θα πρέπει να συνταχθεί μια λίστα με τη βιβλιογραφία/πηγές σας που θα περιλαμβάνει: α. όνομα συγγραφέα και τίτλο βιβλίου ή άρθρου και β. τις ιστοσελίδες που έχετε χρησιμοποιήσει. Αν υπάρχει λογοκλοπή, χρήση δηλαδή υλικού από πηγή που δεν έχει δηλωθεί εντός κειμένου (με εισαγωγικά και αναφορά στην πηγή σε παρένθεση) ή/και στη λίστα, τότε θα αφαιρούνται δύο βαθμοί (20%) από το γραπτό. 2. Στην αίθουσα: δίωρη γραπτή εξέταση σε θέματα ανάπτυξης (ένα θέμα κατόπιν προετοιμασίας (35%) και ένα θέμα εκτενούς απάντησης που θα δοθεί στην εξέταση (65%)). Πιο ειδικά στην περίπτωση που η αξιολόγηση θα γίνει με εξετάσεις εκ του σύνεγγυς θα σας δοθεί, μία εβδομάδα πριν την ημερομηνία της, συγκεκριμένο θέμα που θα ανακοινωθεί στο e-learning του μαθήματος και θα μπορείτε να προετοιμάσετε εγκαίρως. Η απάντηση στο ερώτημα θα γραφεί στην κόλλα της εξέτασης και θα βαθμολογείται με 35%. Το υπόλοιπο 65% θα αφορά σε άλλο, ‘άγνωστο’ θέμα ανάπτυξης που σας δοθεί στην εξέταση. Αυτή η διαδικασία εξέτασης αφορά και τους φοιτητές/τριες παλιότερων ετών, ανεξάρτητα με το αν είχαν γράψει εργασία ή όχι στο παρελθόν. Οι σχετικές πληροφορίες μοιράζονται στην πρώτη συνάντηση, συζητούνται στο μάθημα και ανεβαίνουν στο site του Τμήματος και στο elearning του μαθήματος.
Μέθοδοι Αξιολόγησης Φοιτητών
  • Γραπτή Εξέταση με Ερωτήσεις Εκτεταμένης Απάντησης (Διαμορφωτική, Συμπερασματική)
Βιβλιογραφία
Βιβλιογραφία μαθήματος (Εύδοξος)
• • Βασική βιβλιογραφία (Βιβλία στον Εύδοξο) 1. Christopher B. Balme, Εισαγωγή στις θεατρικές σπουδές, µτφ. Ρωμανός Κοκκινάκης και Βίκυ Λιακοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα 2012. 2. Phyllis Hartnoll και Peter Found (επιμ.), Λεξικό του θεάτρου, μτφ. Νίκος Χατζόπουλος, Νεφέλη, Αθήνα 2000. 3. Patrice Pavis, Λεξικό του θεάτρου, μτφ. Αγνή Στρουμπούλη, Gutenberg, Αθήνα 2006. 4. Σάββας Πατσαλίδης, Θέατρο και θεωρία ΙΙ: (Μετα)μοντέρνες διαδρομές σε τόπους, ουτοπίες και ετεροτοπίες, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2019. 5. Marvin Carlson, Performance, μτφ. Ελευθερία Ράπτου, Παπαζήσης, Αθήνα 2014.
Επιπρόσθετη βιβλιογραφία για μελέτη
EΠΙΛΟΓΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ (Corpus-περιεχόμενα) 1. Christopher B. Balme, «Κείμενο και παράσταση», Εισαγωγή στις Θεατρικές Σπουδές, µτφ. Ρωμανός Κοκκινάκης και Βίκυ Λιακοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 147-163. 2. Σάββας Πατσαλίδης, «Ένα εκπαιδευτικό εγχειρίδιο για τη μελέτη του δράματος», σκηνή, τχ. 4 (2012), σ. 144-165 και Θέατρο και θεωρία ΙΙ: (Μετα)μοντέρνες διαδρομές σε τόπους, ουτοπίες και ετεροτοπίες, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2019, σ. 563-585. Friedrich von Schiller, Ραδιουργία και έρως 3. Erich Auerbach, «Μίλλερ ο μουσικός» στο Μίμησις: η εικόνα της πραγματικότητας στη δυτική λογοτεχνία (1946), μτφ. Λευτέρης Αναγνώστου, Μ.Ι.Ε.Τ, Αθήνα 2005, σ. 574-598. 4. Erika Fischer-Lichte, Ιστορία ευρωπαϊκού δράματος και θεάτρου, τ. 1: Από την Αρχαιότητα στους Γερμανούς Κλασικούς, μτφ. Γιάννης Καλιφατίδης, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 324-342. Άλλα κείμενα • Friedrich Schiller, Περί αφελούς και συναισθηματικής ποιήσεως, μτφ. Παναγιώτης Κονδύλης, Στιγμή, Αθήνα 1985, σ. 7-13, 20-21, 24-28, 32-36, 38-46. • Lillian Furst, Ρομαντισμός, μτφ. Ιουλιέττα Ράλλη και Καίτη Χατζηδήμου, Ερμής, Αθήνα 1974, σ. 38-38 και 44-53. August Strindberg, Δεσποινίς Τζούλια 5. Αύγουστος Στρίντμπεργκ, «Πρόλογος» στο Δεσποινίς Τζούλια, μτφ. Μαργαρίτα Μέλμπεργκ, Νεφέλη, Αθήνα 1987, σ. 23-44. 6. Per Olov Enquist, «Το οριζόντιο υπολανθάνον κείμενο: το κείμενο του Στρίντμπεργ», στο: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ (επιμ.), Ο Στρίντμπεργκ και η σύγχρονη δραματουργία, Εστία, Αθήνα 1997, σ. 39-44. 7. Ingmar Björksten, «Ερμηνεύοντας τον Στρίντμπεργκ», στο: Μέλμπεργκ (επιμ.), Ο Στρίντμπεργκ και η σύγχρονη δραματουργία, σ. 145-154. Άλλα κείμενα • Μαρία Σεχοπούλου, «‘Βορειοπάθεια’ και ‘ομιχλοσέβεια’: αντιδράσεις στην πρώτη ελληνική παράσταση του έργου Δεσποινίς Τζούλια (1908) του August Strindberg» στο: Αντώνης Γλυτζουρής, Κωνσταντίνα Γεωργιάδη, Μαρία Μαυρογένη (επιμ.), Η πρώιμη υποδοχή του Ρεαλισμού και του Νατουραλισμού στο ελληνικό θέατρο. Πρακτικά Ημερίδας, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας/Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών, Ρέθυμνο 2016, σ. 88-108. Oscar Wilde, Σαλώμη 8. R. V. Johnson, Αισθητισμός, μτφ. Ελένη Μοσχονά, Ερμής, Αθήνα 1973, σ. 9-14, 19-21, 22-26, 55-65, 69-72, 104-111, 112-120. 9. Πηνελόπη Χατζηδημητρίου, «‘Salomé, c'est moi’: Ο Ανδρόγυνος δανδής και η Νέα Γυναίκα» στο: Oscar Wilde, Σαλώμη. Τραγωδία σε μία πράξη, μτφρ. Στέλα Αλισάνογλου, Σαιξπηρικόν, Αθήνα 2015, σ. 91-103. Άλλα κείμενα • Αύρα Ξεπαπαδάκου, «Ο μύθος της Σαλώμης στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία» από το πρόγραμμα παρά-στασης: Richard Strauss, Salome, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2007, σ. 61-78. • Μάρθα Βασιλειάδη, «Η Σαλώμη του Ψυχάρη: ιστορικές ταυτίσεις και ψευδείς ταυτότητες», στο: Μ. Μικέ - Λ. Τσιριμώκου - Ι. Ναούμ - Κ. Τικτοπούλου (επιμ.): Νεοελληνική Λογοτεχνία και κριτική, Πρακτικά 13ης Διεθνούς Επιστημονικής Συνάντησης, Μνήμη Πάνου Μουλλά, Σοκόλη-Κουλεδάκη, Αθήνα 2014, σ. 625-635. • Μάρθα Βασιλειάδη, «Σεφερικές εκδοχές της Σαλώμης», Momέntum 2 (2014) 11-19. Heiner Müller, Μηχανή Άμλετ 10. Heiner Müller, «Σαίξπηρ μια διαφορά» (1988), Δύστηνος Άγγελος, εισ.-επιλ.-μτφ. Ελένη Βαροπούλου, Άγρα, Αθήνα 2001, σ. 169-172. 11. Ελένη Βαροπούλου, «Από το πολιτικό θέατρο στο θέατρο της πολιτικής» και «Ένας σκηνοθέτης του πολιτικού», Το ζωντανό θέατρο: δοκίμιο για τη σύγχρονη σκηνή, Άγρα, Αθήνα 2002, σ. 227-230 και 245- 250. 12. Erika Fischer-Lichte, Ιστορία ευρωπαϊκού δράματος και θεάτρου, τ. 2: Από τον Ρομαντισμό μέχρι Σήμερα, μτφ. Γιώργος Σαγκριώτης, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 271-289.
Τελευταία Επικαιροποίηση
22-02-2021