Μουσική, Ιστορία και Πολιτική: Από τον Μοντεβέρντι στον Βέρντι

Πληροφορίες Μαθήματος
ΤίτλοςΜουσική, Ιστορία και Πολιτική: Από τον Μοντεβέρντι στον Βέρντι / Music, History and Politics. From Monteverdi to Verdi
ΚωδικόςΚΕ0Χ50
ΣχολήΟικονομικών και Πολιτικών Επιστημών
ΤμήμαΠολιτικών Επιστημών
Κύκλος / Επίπεδο1ος / Προπτυχιακό
Περίοδος ΔιδασκαλίαςΧειμερινή
Υπεύθυνος/ηΣπυρίδων Μαρκέτος
Γνωστικό ΑντικείμενοΚΟΡΜΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗΣ
ΚοινόΌχι
ΚατάστασηΕνεργό
Course ID600019960

Πρόγραμμα Σπουδών: ΠΠΣ Τμήμα Πολιτικών Επιστημών (2014-σήμερα)

Εγγεγραμμένοι φοιτητές: 72
ΚατεύθυνσηΤύπος ΠαρακολούθησηςΕξάμηνοΈτοςECTS
ΚορμόςΕπιλογήςΧειμερινή-4

Πληροφορίες Τάξης
ΤίτλοςΜουσική, Ιστορία και Πολιτική: Από τον Μοντεβέρντι στον Βέρντι
Ακαδημαϊκό Έτος2020 – 2021
Περίοδος ΤάξηςΧειμερινή
Διδάσκοντες μέλη ΔΕΠ
Ώρες Εβδομαδιαία3
Class ID
600180375
Τύπος Μαθήματος 2011-2015
Εμβάθυνσης / Εμπέδωσης Γνώσεων
Τρόπος Παράδοσης
  • Πρόσωπο με πρόσωπο
Ηλεκτρονική Διάθεση Μαθήματος
Erasmus
Το μάθημα προσφέρεται και σε φοιτητές προγραμμάτων ανταλλαγής.
Γλώσσα Διδασκαλίας
  • Ελληνικά (Διδασκαλία, Εξέταση)
  • Αγγλικά (Διδασκαλία, Εξέταση)
  • Γαλλικά (Εξέταση)
  • Ιταλικά (Εξέταση)
Προαπαιτήσεις
Γενικές Προαπαιτήσεις
Δεν υπάρχουν, πέρα από το αυτονόητο ενδιαφέρον για την μουσική, την ιστορία και την πολιτική.
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Το πρώτο και ουσιαστικότερο μαθησιακό αποτέλεσμα του μαθήματος είναι να μάθετε ν’ αναγνωρίζετε τις κοινωνικές δυνάμεις και τα ιδεολογικά σχήματα που ορίζουν την εποχή μας, και να τα κρίνετε. Κατά τα λοιπά, μετά τη συστηματική παρακολούθηση και επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος θα μπορείτε ν’ αναγνωρίζετε, να περιγράφετε, να προσδιορίζετε, να στοχάζεστε, να εξηγείτε, να ερμηνεύετε, να κρίνετε και να διακρίνετε τα βασικά στοιχεία: -Των διανοητικών κινημάτων του Διαφωτισμού και του Αντιδιαφωτισμού, και της διαδοχικής εμφάνισης των τριών θεμελιωδών ιδεολογιών του νεότερου κόσμου γύρω στην εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, δηλαδή του συντηρητισμού, του φιλελευθερισμού και του ριζοσπαστισμού. -Των πολιτικών και κοινωνικών προβλημάτων και αντιλήψεων από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα ως τις ημέρες μας, ούτως ώστε να μπορείτε να ερμηνεύετε στοιχειωδώς την αποτύπωσή τους σε ‘υψηλές’ μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης. Αναλυτικότερα, στις εποχές της Απολυταρχιας, της Φωτισμένης Δεσποτείας, της Γαλλικής Επανάστασης και του Ρομαντισμού. -Των καλλιτεχνικών αποτυπώσεων του εξωτισμού και του οριενταλισμού, καθώς και της κοινωνικής ιστορίας της μουσικής, ιδίως στο πεδίο της μουσικής άρθρωσης πολιτικών και κοινωνικών ιδεών. -Των τρόπων που διασυνδέονται οι ‘υψηλές’ μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης με σύγχρονες πολιτικές και κοινωνικές ιδέες και αντιλήψεις.
Γενικές Ικανότητες
  • Εφαρμογή της γνώσης στην πράξη
  • Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
  • Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
  • Λήψη αποφάσεων
  • Αυτόνομη εργασία
  • Ομαδική εργασία
  • Εργασία σε διεθνές περιβάλλον
  • Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
  • Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
  • Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα
  • Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
  • Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου
  • Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
  • Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
Περιεχόμενο Μαθήματος
Στο εισαγωγικό αυτό μάθημα προσεγγίζουμε την ευρωπαϊκή διανοητική, πολιτική και κοινωνική ιστορία των διακόσιων πενήντα χρόνων από το 1600 ως το 1850 υπό το πρίσμα ενός συγκεκριμένου τύπου μουσικης -της όπερας, μιας ‘διασκέδασης εξωτικής και παράλογης’ (Δόκτορ Τζόνσον). Δεν επιδιώκουμε μια μουσικολογική προσέγγιση ούτε επιχειρούμε μια συνοπτική ιστορία της όπερας. Χρησιμοποιούμε την όπερα ως τεκμήριο, ως μέσο για να εξετάσουμε τους τρόπους με τους οποίους συλλάμβαναν και συζητούσαν τα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, από τους ανθρωπιστές ευγενείς που έφτιαξαν τις πρωτες όπερες σε ηγεμονικά παλάτια γύρω στα 1600, περνώντας από τους αυλικούς και τους αστούς που τροφοδότησαν το μελόδραμα σ’ όλη τη διάρκεια του δέκατου έβδομου και του δέκατου όγδοου αιώνα, αλλά και από τα λαϊκά στρώματα που το οικειοποιήθηκαν, και μέχρι τους Ρομαντικούς και τα εθνικά κινήματα του πρώιμου δέκατου ένατου αιώνα. Κύριοι τόποι του μαθήματός μας είναι η αριστοκρατική όπερα της Φλωρεντίας, η εμπορική όπερα της Βενετίας, η αυλική όπερα της Νάπολης, του Λονδίνου, των Βερσαλλιών και της Πετρούπολης, η όπερα του Διαφωτισμού και της εποχής της Γαλλικής Επανάστασης, η όπερα και ο Ρομαντισμός, και η όπερα και το έθνος. Ζητήματα τάξης, φύλου, θρησκείας, έθνους, και ράτσας συζητούνται εν εκτάσει, καθώς και οι οριενταλιστικές και αποικιοκρατικές αντιλήψεις. Στο μάθημά μας επισκεπτόμαστε σταθερά τις διαφορετικές χρονικότητες που συνδυάζει κάθε παράσταση όπερας. Διακρίνουμε δηλαδή και στοχαζόμαστε τον ιστορικό χρόνο της σύνθεσης, τον ιστορικό ή εξωιστορικό χρόνο στον οποίο εντοπίζουν την πλοκή ο λιμπρετίστας και ο συνθέτης, τον ιστορικό ή εξωιστορικό χρόνο στον οποίο τοποθετεί την πλοκή η συγκεκριμένη παράσταση που διαλέξουμε να παρακολουθήσουμε, τον ιστορικό χρόνο της παράστασης, και τέλος τον δικό μας ιστορικό και προσωπικό χρόνο. Επίσης υπάρχει, εκτός από αυτούς τους πέντε διαφορετικούς χρόνους, και ο εσωτερικός συναισθηματικός χρόνος των μουσικών στιγμών της πλοκής, που αποτυπώνεται μουσικά ιδίως στις άριες των πρωταγωνιστών και των πρωταγωνιστριών. Πολύς κόσμος πιστεύει πως η μουσική μορφή της όπερας αντιστοιχεί σ’ ευαισθησίες περασμένων εποχών, ενώ σχολιαστές όπως ο Σλαβοϊ Ζίζεκ εντοπίζουν τη χρυσή εποχή της στον δέκατο ένατο αιώνα. Κάποιοι νομίζουν πως οι όπερες είναι για γιαγιάδες που σκοτώνουν το χρόνο τους στο Μέγαρο, ή για μπλαζέ αριβίστες και αργόσχολους που έχουν γραμένη την κοινωνια εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Στο μάθημά μας ωστόσο δείχνουμε πως τέτοια στερεότυπα, μολονότι έχουν βεβαίως κάποια βάση, δεν αφορούν την όπερα στις καλύτερές της στιγμές και στις πιο ριζοσπαστικές της παραδόσεις. Εστιάζοντας στην όπερα πριν από τον δέκατο ένατο αιώνα, προσπερνούμε την περίοδο που είναι πιο γνωστή στον πολύ κόσμο αλλά και σημαντικά ονόματα όπως του Ροσσίνι και του Βάγκνερ. Στρέφουμε ιδίως την προσοχή μας στην αξιόλογη αναγέννηση, σήμερα, της παλαιότερης όπερας, αλλά και στις σύγχρονες παραγωγές που όχι μόνο μας κάνουν οικεία την πολιτική και τα κοινωνικά διλήμματα παλαιότερων αιώνων, αλλά και μας μιλούν άμεσα και βαθειά για τη δική μας ζωή. Τα ονόματα συνθετών που θα συζητήσουμε συχνότερα είναι του Μοντεβέρντι και του μαθητή του Καβάλι, του Πέρσελ και του Πέπυς, του Βιβάλντι και του Χαίντελ, του Σαλιέρι και του Μότσαρτ. Και μεταξύ των σύγχρονων διευθυντών, του Ρενέ Γιάκομπς, του Ουίλλιαμ Κρίστι, του Άλαν Κέρτις, του Κρυστόφ Βαρλικόφσκι και του Πήτερ Σέλλαρς. Βασικό μας εγχειρίδιο, στα αγγλικά επειδή δυστυχώς δεν έχει μεταφραστεί ακόμη στα ελληνικά, η Ιστορία της Δυτικής μουσικής του Ρίτσαρντ Ταρούσκιν, ενώ επίσης θ’ αναφερθούμε στον κυριφαίο ιστορικό της τέχνης Άρνολντ Χάουζερ. Η λειτουργική γνώση της αγγλικής γλώσσας είναι λοιπόν απαραίτητη για να το μελετήσουμε, αλλά και για να παρακολουθήσουμε το μάθημα, στο πλαίσιο του οποίου συχνά προβάλλουμε όπερες με αγγλικούς υποτίτλους, επειδή δεν είναι διαθέσιμες με ελληνικούς. Για να παρακολουθήσετε το μάθημα δεν απαιτείται προηγούμενη εξοικείωση με τον κόσμο της όπερας. Αρκεί να δείξετε σοβαρό ενδιαφέρον. Προκειμένου να γίνουν οι παραδόσεις πιο ελκυστικές δεν ακολουθούμε στην παρουσίασή μας αυστηρή χρονολογική σειρά, αλλά τις αρθρώνουμε γύρω από προβολές εξαιρετικών παραστάσεων, με ελληνικούς ή αγγλικούς υποτίτλους. Καθώς οι τελευταίες δεν είναι πάντοτε οι πιο ενδιαφέρουσες από μουσική άποψη, τις συμπληρώνουμε με αποσπάσματα από άλλες μουσικά εξαιρετικές παραστάσεις. Κάθε τρίωρο μάθημα ξεκινά με παρουσίαση μιας τέτοιας όπερας και ανίχνευση του ιστορικού της πλαισίου. Έπειτα, αφού την δούμε, τήν συζητούμε προσπαθώντας να εξηγήσουμε τις συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργήθηκε, να ερμηνεύσουμε τις πολλαπλές της σημασιοδοτήσεις τόσο στη δική της εποχή όσο και αργότερα, και να παρουσιάσουμε τους διάφορους τρόπους με τους οποίους μπορεί να ιδωθεί σήμερα. Το μάθημα αυτό συνεχίζεται στο άλλο μάθημα επιλογής με θέμα τον ύστερο δέκατο ένατο και τον εικοστό αιώνα, “Μουσική, Ιστορία, Πολιτική. Από τον Ρεαλισμό στους Μεταμοντέρνους”.
Λέξεις Κλειδιά
Όπερα, Απολυταρχία, Διαφωτισμός, Ρομαντισμός, Κλασικισμός, Οριενταλισμός, Γαλλική Επανάσταση έθνος, μουσική, ιστορία, πολιτική, μπαρόκ, ροκοκό, κοινωνική τάξη, φύλο, γένος, εθνικισμός, καπιταλισμός, πατριαρχία, επανάσταση, αποικιοκρατία, δέκατος έβδομος αιώνας, δέκατος όγδοος αιώνας, δέκατος ένατος αιώνας Κλαούντιο Μοντεβέρντι, Χένρυ Πέρσελ, Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, Αντόνιο Βιβάλντι, Βολφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Ζαν Ζακ Ρουσσώ, Ρενέ Γιάκομπς, Ουίλλιαμ Κρίστι, Άλαν Κέρτις, Κρυστόφ Βαρλικόφσκι, Πήτερ Σέλλαρς, Φεντερίκο Μαρία Σαρντέλλι, Αντρέα Μαρκόν, Σεσίλια Μπάρτολι, Ρίτσαρντ Ταρούσκιν, Νίνο Πιρόττα, Καθρήν Κλεμάν, Αρνολντ Χάουζερ
Τύποι Εκπαιδευτικού Υλικού
  • Πολυμεσικό υλικό
  • Βιβλίο
Χρήση Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών
Χρήση Τ.Π.Ε.
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία
Οργάνωση Μαθήματος
ΔραστηριότητεςΦόρτος ΕργασίαςECTSΑτομικάΟμαδικάErasmus
Διαλέξεις60,2
Σεμινάρια331,2
Μελέτη και ανάλυση βιβλίων και άρθρων692,5
Εξετάσεις20,1
Σύνολο1104
Αξιολόγηση Φοιτητών
Περιγραφή
Βαθμολογεί ο διδάσκων, ο οποίος οργανώνει κατά την κρίση του γραπτές εξετάσεις. Η βαθµολογία σε κάθε µάθηµα ακολουθεί την κλίµακα των ακέραιων αριθµών από ένα (1) έως δέκα (10). Βάση επιτυχίας είναι ο αριθµός πέντε (5). Σύµφωνα µε το Ν. 3549/2007 και µε την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 27 του Ν. 1404/1983, κάθε µάθηµα εξετάζεται στο τέλος του εξαµήνου στο οποίο διδάχθηκε και επιπλέον στην εξεταστική περίοδο του Σεπτεµβρίου. Στις δίωρης διάρκειας γραπτές εξετάσεις μετά τη λήξη των μαθημάτων έχετε ν’ απαντήσετε σε δυο ερωτήσεις. Στις απαντήσεις πρέπει να συνδυάζετε στοιχεία απ' όλη την ύλη που αφομοιώσατε, τις παραδόσεις του μαθήματός μας, αλλά και τις εγκύκλιες γνώσεις σας. Το γραπτό σας πρέπει να δείχνει ότι μελετήσατε κριτικά και σε βάθος τα ζητήματα που πραγματευτήκαμε σ' αυτό το μάθημά μας και στα άλλα, καί επίσης ότι έχετε πράγματι δει και στοχαστεί τις όπερες τις οποίες είδαμε και συζητήσαμε. Eπίσης ν' αποφεύγει τη χρήση κλισέ και στερεότυπων εκφράσεων, ή παντός καιρού γενικοτήτων, καθώς και την ασυνάρτητη σύνταξη και τις εκτός θέματος παρεκβάσεις. Η πολυλογία είναι μείον, η ευγλωττία συν. Tα γραπτά που παίρνουν άριστα διαπνέονται από κριτικό πνεύμα και χαρακτηρίζονται από λιτό και σαφές ύφος. Mε τη βάση βαθμολογούνται εκείνα που μαρτυρούν απλώς στοιχειώδη πραγματολογική γνώση του αντικειμένου μας και κριτική διάθεση. Απορρίπτονται τα γραπτά που δεν δείχνουν να προηγήθηκε επιμελής μελέτη της εξεταστέας ύλης. Ειδικα για το διάστημα εφαρμογής της τηλεκπαίδευσης και των τηλεξετάσεων, θετω υποψη των φοιτητριών και φοιτητών τις απόψεις μου για τον τρόπο οργάνωσης των εξετάσεων όπως αυτές δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Πελοπόννησος, φύλλο της 25ης Ιουνίου 2020. Ακατόρθωτες οι αδιάβλητες τηλεξετάσεις Ηταν απροκάλυπτη ταπείνωση για το Πανεπιστήμιο και για όλους τους πανεπιστημιακούς δασκάλους η απόφαση ν' ανατεθεί η δήθεν επιμόρφωση των επιστημόνων σε αγνώστου ταυτότητος ιδιωτικούς κερδοσκοπικούς φορείς. Σκάνδαλο με ντροπιαστική, αλλ' όχι απρόβλεπτη, κατάληξη τούς Σκόιλ Ελικικού. Η σιωπή μας όταν δεχτήκαμε αυτό τον κόλαφο δεν συγκρίνεται βεβαίως με τον όρκο πίστης των ιταλών πανεπιστημιακών στον φασισμό, το 1931, αλλά δείχνει στην ίδια κατεύθυνση. Το κύρος του Πανεπιστημίου εδράζεται στο κύρος της έρευνας και των πτυχίων του. Επειτα από σχεδόν έναν αιώνα προσπαθειών που έφεραν το Αριστοτέλειο σε αξιοζήλευτη θέση μεταξύ των πανεπιστημίων της Ευρώπης και όλου του κόσμου, εμείς σήμερα καλούμαστε ν' απαξιώσουμε την εξέταση των γνώσεων που προσφέρουμε. Επομένως τις ίδιες τις γνώσεις. Επομένως τον πανεπιστημιακό θεσμό και το ίδιο μας το λειτούργημα. Το να είναι σωστές οι εξετάσεις αφορά καταρχάς τα πρόσωπα που διδάσκουν και διδάσκονται, αλλά όχι μόνον αυτά. Εξετάσεις αμερόληπτες και αδιάβλητες σημαίνει να έχουν δυνατότητα συμμετοχής όλα τα εξεταζόμενα πρόσωπα, επί ίσοις όροις, και να μπορεί το Πανεπιστήμιο να ελέγχει τις δεξιότητες και γνώσεις που αποκτήθηκαν, ώστε υπεύθυνα να βεβαιώνει τα πορίσματά του. Δεν βλέπω πώς οι τηλεξετάσεις, ιδίως με τον τρόπο που τώρα διεξάγονται, ανταποκρίνονται σ' αυτή την απαίτηση. Δεν υφίσταται αμερόληπτη εξέταση όταν δεν έχουν πρακτική δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής όλα τα πρόσωπα που δικαιούνται να εξεταστούν, επειδή τυχαίνει να στερούνται σύνδεση στο διαδίκτυο, τεχνικό εξοπλισμό, κατάλληλο χώρο κλπ. Η πολιτεία και το Πανεπιστήμιο, αν θέλουν να κάνουν εξετάσεις, οφείλουν αυτά να τα εξασφαλίζουν. Είναι ακατανόητο πώς ζητούν να διεξαχθούν τηλεξετάσεις ενώ άγνωστος αριθμός φοιτητριών και φοιτητών στερείται τ' απαραίτητα τεχνικά μέσα, και πρώτα πρώτα υπολογιστές και πρόσβαση στο διαδίκτυο υπό ικανοποιητικές συνθήκες. Είναι γελοίο να μιλούμε για εξετάσεις αν βεβαιώνουμε πράγματα τα οποία αδυνατούμε να διαπιστώσουμε. Μόνο καταχρηστικά μπορεί να ονομαστεί εξέταση μια διαδικασία όπου την ταυτοπροσωπία και ορθή διεξαγωγή δεν βεβαιώνουν τα πρόσωπα που εξετάζουν αλλά τα εξεταζόμενα. Αν το εξεταζόμενο πρόσωπο μπορεί έγκυρα να βεβαιώσει ότι είναι το ίδιο που δηλώνεται, και ότι έχει την ευγενή καλοσύνη να μην «κλέβει», άλλο τόσο έγκυρα μπορεί να βεβαιώσει ότι μελέτησε όσες ώρες προβλέπεται και ότι πρέπει να βαθμολογηθεί με άριστα. Δεν έχει λογική να δεχτούμε τον έναν από αυτούς τους ισχυρισμούς και όχι τον άλλο. Αν έστω και μια φορά οι εξετάσεις γίνουν με τρόπο που δεν εξασφαλίζει τον σύννομο, έγκυρο, αμερόληπτο και αδιάβλητο χαρακτήρα τους, τότε δημιουργείται καταστροφικό προηγούμενο. Δεν είναι απλώς ότι αυτοακυρωνόμαστε και γινόμαστε επαγγελματικό στρώμα ολοένα πιο περιττό, αύριο και αναλώσιμο. Δίνουμε πρόσχημα που θ' αξιοποιήσουν οι ανταγωνιστές, ακριβέστερα εχθροί, του δημοσίου πανεπιστήμιου, για να στήσουν ιδιωτικά ψευτοπανεπιστήμια που έπειτα από ψευτοεξετάσεις θα δίνουν ψευτοπτυχία, αφού βεβαίως θα έχουν πρώτα εισπράξει χρήματα αληθινά... Οι ίδιοι εχθροί του δημόσιου πανεπιστημίου οι οποίοι τώρα μας σπρώχνουν να κάνουμε εξετάσεις που δεν είναι εξετάσεις, αύριο θα μας λοιδωρούν και θα μας εγκαλούν, και μάλιστα βάσιμα. Παραγγέλλοντας άλλη μια ψευδώνυμη «αξιολόγηση», θα διαπιστώσουν ότι δεν διεξαγάγαμε τις εξετάσεις όπως έπρεπε. Και με βάση αυτήν θα περικόψουν ακόμη περισσότερο τους πόρους μας, ώστε να μπορούν ευκολότερα να μας ανταγωνίζονται τα ιδιωτικά ψευτοπανεπιστήμια που οι ίδιοι προωθούν. Τι θ' απαντάμε τότε; Τα μαθήματα που διδάσκω δεν μπορούν να εξεταστούν με τα λεγόμενα «κουίζ», υποπτεύομαι μάλιστα πως λίγα πανεπιστημιακού επιπέδου μαθήματα μπορούν. Η απαλλακτική εργασία συνιστά έγκυρο τρόπο εξέτασης μόνο στο μέτρο που αποκλείεται η λογοκλοπή, πράγμα που προϋποθέτει πιστοποιημένα από ειδικούς τεχνικά μέσα ελέγχου της. Προφορικές εξετάσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνον ολιγάριθμες, αφού είναι αμφίβολης εγκυρότητας αν διαρκούν λιγότερο του εικοσαλέπτου. Τέλος είναι αποδείξιμα ακατόρθωτο να εξασφαλιστούν αδιάβλητες τηλεξετάσεις, πέρα από τα ουσιώδη νομικά προβλήματα που επίσης εγείρουν. Θα είναι κρίμα αύριο ψευτοαπόφοιτοι ιδιωτικών ψευτοπανεπιστημίων να παραγκωνίζουν στην αγορά εργασίας τους αληθινούς απόφοιτους αληθινών πανεπιστημίων επειδή πλήρωσαν για ν' αποκτήσουν κάποιο ψευτοπτυχίο μετά από ψευτοεξετάσεις. Με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να συνεργήσουμε σε μια τέτοια καταστροφή. Ας μην αφήσουμε να σπιλώσει τ' όνομά μας άλλη μια σύγχρονη trahison des clercs.
Μέθοδοι Αξιολόγησης Φοιτητών
  • Γραπτή Εξέταση με Ερωτήσεις Εκτεταμένης Απάντησης (Συμπερασματική)
Βιβλιογραφία
Βιβλιογραφία μαθήματος (Εύδοξος)
ΠΡΟΤΑΣΗ 1 59357532 J. MACHLIS - C. FORNEY ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ FAGOTTOBOOKS 2014 ΑΘΗΝΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 2 15515 Γκέοργκ Λούκατς, Αισθητική της μουσικής 2018 ΑΘΗΝΑ
Επιπρόσθετη βιβλιογραφία για μελέτη
Richard Taruskin, The Oxford History of Western Music, vols 3-4, Oxford University Press 2010. Ιδίως τα κεφάλαια τα οποία αφορούν την όπερα.
Τελευταία Επικαιροποίηση
23-12-2020