ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΥΑΛΩΤΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Ο τελικός βαθμός προκύπτει από τα παρακάτω μέρη, που συνυπολογίζονται: • παρουσία και ενεργή συμμετοχή στο σεμινάριο (20% του βαθμού) • σύντομη γραπτή εργασία (30% του βαθμού) • γραπτή εξέταση στο τέλος του εξαμήνου (50% του βαθμού) Πρέπει να έχει κατοχυρωθεί τουλάχιστον ο βαθμός πέντε (5) σε κάθε μέρος.

Banks, A. J. (2012). Διαφορετικότητα και εκπαίδευση στην ιδιότητα του πολίτη. Παγκόσμια Προοπτική. Πεδίο. Γρίβα, Ε., & Στάμου, Α. (2014). Ερευνώντας τη διγλωσσία στο σχολικό περιβάλλον. Οπτικές εκπαιδευτικών, μαθητών και μεταναστών γονέων. Κυριακίδη. Γκόβαρης, Χρ. (2001). Εισαγωγή στη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση. Ατραπός. Γκότοβος, Αθ. (2002). Εκπαίδευση και ετερότητα. Μεταίχμιο. Γκότοβος, Αθ. (2003). Η λογική του υπαρκτού σχολείου. Gutenberg. Καλογερογιάννη, Φ. (2020). Διερεύνηση των παραγόντων βελτίωσης των γλωσσικών ικανοτήτων σε Ρομά μαθητές Γυμνασίου. Αθήνα: Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διαθέσιμο στο: https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/47908 [Ανάκτηση 20 Μαΐου 2022]. Κεσίδου, Α. (2008). Διδακτικές προσεγγίσεις στο πολυπολιτισμικό σχολείο: αρχές της Διαπολιτισμικής Διδακτικής. Στο: Πρακτικά Ημερίδας Διδασκαλία και μάθηση στο πολυπολισμικό σχολείο: διδακτικές προσεγγίσεις και εκπαιδευτικό υλικό (επιστ. υπεύθυνη Ζ. Παπανούμ) (σσ. 11-27). Θεσσαλονίκη, 10 & 11 Δεκεμβρίου 2007. Μάρκου, Γ. (2010). Εισαγωγή στη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση. Αθήνα. Παρθένης, Χρ. (επιμ.) (2019). Καλές πρακτικές διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας σε τμήματα ενίσχυσης και γραμματισμού (επιστ. επιμ. Χρ. Παρθένης). Gutenberg. Στεργίου, Λ. & Σιμόπουλος, Γ. (2019). Μετά τα κοντέινερ. Διαπολιτισμική ματιά στην εκπαίδευση των προσφύγων. Gutenberg. Τσοκαλίδου, Ρ. (2012). Χώρος για δύο. Θέματα διγλωσσίας και εκπαίδευσης. Ζυγός. Χατζηδήμου, Κ. (2008). Παιδαγωγικές και διδακτικές σκέψεις για την αποτελεσματική χρήση του λεξικού στη γλωσσική διδασκαλία. Νέα Παιδεία, 126, 109-122. Χατζηδήμου, Δ. & Χατζηδήμου, Κ. (2010). Συνεκπαίδευση Ελλήνων, παλιννοστούντων και αλλοδαπών μαθητών: ανάγκη για ένα σχολείο σύνθεσης πολιτισμών. Στο: Ι. Πυργιωτάκης & Β. Οικονομίδης (επιμ.), Περί Παιδείας Διάλογος (σσ. 79-89). Ρέθυμνο: Πανεπιστήμιο Κρήτης, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης. Andritsou, M. & Chatzidimou, K. (2020). Family Language Policy and Childhood Bilingualism: A Multidimensional Theoretical Analysis. European Journal of Language and Literature, 6(3), 54-66. Brown, D. (2001). Teaching by Principles. An interactive approach to Language Pedagogy. Longman. Cogan, J. & Derricott, R. (1998). Citizenship for the 21st century. An International Perspective on Education. Kogan Page. Lightbown, P. & Spada, N. (2006). How languages are learned. Oxford University Press. Maas, U. (2008). Sprache und Sprachen in der Migrationsgesellschaft. Die schriftkulturelle Dimension. Göttingen. Papadopoulou, Ch.-O. (2015). The use of the learning Portfolio in Foreign Language teacher education. The promotion of learner autonomy. Verlag Dr. Kovač. Wasmer, M. (2013). Public Debates and Public Opinion on Multiculturalism in Germany. In: Taras, R. (ed.), Challenging Multiculturalism: European Models of Diversity, 163–189. Edinburgh University Press. http://www.jstor.org/stable/10.3366/j.ctt20q22fw.14 Χατζηδήμου, Κ., Καραγιαννίδου, Ε., Παπαδοπούλου, Χ-Ό., & Στάμου, Α. (Επιμ.). Μένουμε σχολείο! Υποστηρικτικές παρεμβάσεις σε κοινότητες Ρομά στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία. Αφοί Κυριακίδη ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε.