Πληροφορίες Μαθήματος
ΤίτλοςHISTOIRE DE LA PHILOSOPHIE MODERNE DU DROIT / HISTORY OF MODERN LEGAL PHILOSOPHY
ΚωδικόςΕΛΕ80
ΣχολήΝομική
ΤμήμαΝομικής
Κύκλος / Επίπεδο1ος / Προπτυχιακό
Περίοδος ΔιδασκαλίαςΕαρινή
Υπεύθυνος/ηΚωνσταντίνος Σταμάτης
ΚοινόΌχι
ΚατάστασηΕνεργό
Course ID100001722

Πρόγραμμα Σπουδών: ΠΠΣ Τμήμα Νομικής (2015-σήμερα)

Εγγεγραμμένοι φοιτητές: 0
ΚατεύθυνσηΤύπος ΠαρακολούθησηςΕξάμηνοΈτοςECTS
Ενιαία ΚατεύθυνσηΕλεύθερη Επιλογή844

Πληροφορίες Τάξης
ΤίτλοςHISTOIRE DE LA PHILOSOPHIE MODERNE DU DROIT
Ακαδημαϊκό Έτος2019 – 2020
Περίοδος ΤάξηςΕαρινή
Διδάσκοντες μέλη ΔΕΠ
Ώρες Εβδομαδιαία2
Class ID
600143471
Τύπος Μαθήματος
  • Γενικών Γνώσεων
  • Επιστημονικής Περιοχής
Κατηγορία Μαθήματος
Ειδικού Υποβάθρου / Κορμού
Τρόπος Παράδοσης
  • Πρόσωπο με πρόσωπο
Ηλεκτρονική Διάθεση Μαθήματος
Erasmus
Το μάθημα προσφέρεται και σε φοιτητές προγραμμάτων ανταλλαγής.
Γλώσσα Διδασκαλίας
  • Γαλλικά (Διδασκαλία, Εξέταση)
Προαπαιτήσεις
Γενικές Προαπαιτήσεις
Υπόβαθρο γενικής νομικής παιδείας
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Το μάθημα δίνει την ευκαιρία στους φοιτητές και τις φοιτήτριες να αντιληφθούν α) την ιστορική διάπλαση της σύγχρονης θεωρίας θεμελίωσης των νομικών κρίσεων. Και β) την πολυμορφία ρευμάτων σκέψης στο εσωτερικό της. Έτσι, παρέχονται ικανά εφόδια, ώστε να τεθούν θεμελιώδη ζητήματα της σύγχρονης μεθοδολογίας και φιλοσοφίας του δικαίου. Στο τέλος αυτής της σειράς μαθημάτων, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα έχουν σχηματίσει μια επαρκή εικόνα σχετικά με το πώς οφείλουμε να θεμελιώνουμε νομικές κρίσεις με τρόπο ορθολογικό. Συνάμα θα έχουν αντιληφθεί ότι τα πλέον βασικά ζητήματα της νομικής επιστήμης είναι κατ' ουσίαν φιλοσοφικά. Επίσης ότι η ορθότητα των νομικών κρίσεων είναι αλληλένδετη με το θέμα κάτω από ποιες προϋποθέσεις η έννομη τάξη είναι νομιμοποιημένη, οπότε αξίζει αβίαστης υπακοής από τους πολίτες.
Γενικές Ικανότητες
  • Εφαρμογή της γνώσης στην πράξη
  • Λήψη αποφάσεων
  • Αυτόνομη εργασία
  • Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
  • Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
  • Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα
  • Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον
  • Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου
  • Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
  • Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
Περιεχόμενο Μαθήματος
Το μάθημα θα διαλαμβάνει θεματικά ιστορική επισκόπηση της διαμόρφωσης της νομικής σκέψης από τη γαλλική επανάσταση μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Επίκεντρο στην επισκόπηση αυτή θα είναι το ζήτημα: τι είναι το θετικό δίκαιο και πώς πρέπει να ερμηνεύεται. Η σειρά των παραδόσεων περιλαμβάνει δύο άξονες και αντίστοιχα δομείται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος έχει χαρακτήρα ιστορικό, αφού αναδιφεί στην ιστορία των ιδεών ως προς το δίκαιο και την ερμηνεία του. Κατοπτεύει: α) τη μετάβαση από τη φιλοσοφία δικαίου του Διαφωτισμού στο νομικό θετικισμό του 19ου αιώνα. β) Την αμφισβήτηση του νομικού θετικισμού από νεωτερικά ρεύματα νομικής σκέψης, ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα και εντεύθεν. γ) Τη διάπλαση ρευμάτων σκέψης ως προς την ερμηνεία του δικαίου ύστερα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το δεύτερο μέρος, όμως, αξιοποιεί ρεύματα σκέψης του 20ού αιώνα με στόχο εποικοδομητικό και προπαιδευτικό, προκειμένου να συσταθεί μια σύγχρονη θεωρία για το δίκαιο και την ερμηνεία του στη δική μας εποχή. ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 13 ΔΙΩΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ Μέρος πρώτο: από τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού στο νομικό θετικισμό και στην υπέρβαση του τελευταίου 1) Η φιλοσοφία δικαίου του Καντ, ως το κορυφαίο συμπύκνωμα της δικαιοπολιτικής σκέψης του Διαφωτισμού. 2) Η σταδιακή ανάδυση του νομικού θετικισμού στον 19ο αιώνα. Τα κύρια χαρακτηριστικά του και οι βασικές παραλλαγές του. 3) Αίτια της κρίσης του νομικού θετικισμού. Κριτική αποτίμησή του. 4) Αντι-φορμαλιστικά ρεύματα σκέψης, κριτικά προς τον νομικό θετικισμό. Η «θεωρία των συμφερόντων» στο δίκαιο και η λεγόμενη «ελεύθερη» ερμηνεία του δικαίου. 5) Η «αναλυτική» θεωρία του δικαίου και η σύγχρονη αγγλο-αμερικανική νομική σκέψη γενικότερα. 6) Η «ερμηνευτική» θεωρία, η «Τοπική», η «Νέα Ρητορική». Μέρος δεύτερο: η μεταπολεμική πορεία προς μια σύγχρονη θεωρία για το δίκαιο και την ερμηνεία του 7) Η γλώσσα του δικαίου, ύστερα από την «πραγματολογική» στροφή στη φιλοσοφία της γλώσσας (L. Wittgenstein). 8) Ο νομικός συλλογισμός πέρα από την τυπική Λογική προς μια σύγχρονη θεωρία νομικής επιχειρηματολογίας. 9) Ανάγκη για μια κανονιστική και όχι αποφασιοκρατική θεωρία για την ερμηνεία του δικαίου (κριτική στις απόψεις Η.Kelsen και M.Troper). 10) Το ζήτημα της ορθότητας των νομικών κρίσεων. Διαμάχη προσεγγίσεων και πρόταση για ένα ορθολογικό κριτήριο θεμελίωσης των νομικών κρίσεων. 11) Δυνατότητα ορθολογικής κριτικής του Συντάγματος ως κορυφής της έννομης τάξης. 12) Από τη θεωρία δικαίου σε φιλοσοφία της δικαιοσύνης. 13) Σύγχρονα διλήμματα νομοθετικής πολιτικής.
Λέξεις Κλειδιά
Θετικό δίκαιο, Διαφωτισμός, Νομικός θετικισμός, Ερμηνεία δικαίου, Αντιφορμαλισμός, Αναλυτική θεωρία του δικαίου, Φιλοσοφία γλώσσας, Ορθότητα νομικών κρίσεων, Ορθολογική κριτική, Δικαιοσύνη
Τύποι Εκπαιδευτικού Υλικού
  • Βιβλίο
Οργάνωση Μαθήματος
ΔραστηριότητεςΦόρτος ΕργασίαςECTSΑτομικάΟμαδικάErasmus
Διαλέξεις1204,8
Μελέτη και ανάλυση βιβλίων και άρθρων
Πρακτική (Τοποθέτηση)
Σύνολο1204,8
Αξιολόγηση Φοιτητών
Περιγραφή
Η τελική εξέταση περιλαμβάνει δύο θέματα προς ανάπτυξη. α) Ένα θεωρητικό ζήτημα ως προς κάποια πτυχή της σύγχρονης θεωρίας θεμελίωσης των νομικών κρίσεων, και β) ένα πρακτικό θέμα πάνω σε κάποιο πρόβλημα νομοθετικής πολιτικής.
Μέθοδοι Αξιολόγησης Φοιτητών
  • Γραπτή Εξέταση με Ερωτήσεις Εκτεταμένης Απάντησης (Συμπερασματική)
  • Γραπτή Εξέταση με Επίλυση Προβλημάτων (Συμπερασματική)
Βιβλιογραφία
Επιπρόσθετη βιβλιογραφία για μελέτη
Για τη διδασκαλία του μαθήματος αυτού στο πλαίσιο του προγράμματος ERASMUS, ο διδάσκων θα χρησιμοποιεί ως διδακτικό βοήθημα το έργο του: Argumenter en droit. Une théorie critique de l’argumentation juridique, éd. Publisud, Paris, 1995, σελίδες 336. Constantin Stamatis, «La possibilité de critique de la Constitution en tant que source suprême du droit», Le droit entre autonomie et ouverture. Mélanges en l'honneur de Jean-Louis Bergel, éd. Bruylant, Bruxelles, 2013, σ. 477-499.
Τελευταία Επικαιροποίηση
25-11-2015