Semiotics of Theater

Course Information
TitleΣημειωτική του Θεάτρου / Semiotics of Theater
Interdepartmental ProgrammeSemiotics, Culture and Communication
Collaborating SchoolsFrench Language and Literature
Italian Language and Literature
Journalism and Mass Communications
Cycle / Level2nd / Postgraduate
Teaching PeriodWinter/Spring
Course ID600017720

Programme of Study: Semiotics, Culture and Communication

Registered students: 17
OrientationAttendance TypeSemesterYearECTS
KORMOSElective CoursesWinter/Spring-7.5

Class Information
Academic Year2021 – 2022
Class PeriodSpring
Instructors from Other Categories
Weekly Hours3
Class ID
Course Type 2021
Specialization / Direction
Course Type 2011-2015
Specific Foundation / Core
Mode of Delivery
  • Face to face
Language of Instruction
  • Greek (Instruction, Examination)
General Prerequisites
General Competences
  • Apply knowledge in practice
  • Retrieve, analyse and synthesise data and information, with the use of necessary technologies
  • Adapt to new situations
  • Work in teams
  • Generate new research ideas
  • Appreciate diversity and multiculturality
Course Content (Syllabus)
Semiotics of theatre is a methodological analysis of the theatrical phenomenon. It is divided into two branches: The Semiotics of the Dramatic Text and the Semiotics of Performance. The first branch focuses on the analysis of the textual code and the investigation of the relations between the various sign systems which are integrated in the text, aiming at the performance. The second deals with the theatrical act and practice itself, and aims at approaching the final aesthetic result on stage, that is, the performance, its codes and the multimodality that characterizes it. The two parts will be studied successively as autonomous and complementary integrals, drawing methodological tools from the Communication and the Reception Τheories at the same time, since the theatrical event itself, as a result of the transition from the text to the stage, has an intercultural and interdisciplinary dimension.
semiotics, theater, dramatic text, performance, multimodality
Educational Material Types
  • Notes
  • Slide presentations
  • Multimedia
  • Book
Use of Information and Communication Technologies
Use of ICT
  • Use of ICT in Course Teaching
  • Use of ICT in Laboratory Teaching
  • Use of ICT in Communication with Students
Course Organization
Laboratory Work26
Reading Assigment22
Written assigments50
Student Assessment
With a written paper and the participation during the lesson
Student Assessment methods
  • Written Assignment (Formative, Summative)
Additional bibliography for study
Altena, H. (2013). «Performance analysis. Some introductory remarks to an elaboration of Patrce Pavis’ questionnaire for the analysis of performances of ancient drama». Στο Challenging Limits: Performances of Ancient Drama, Controversies and Debates, Academy of Plato – Development of Knowledge and Innovative Ideas, Lavrion & Epidavros: Αθήνα. Baker, M. – Saldanha, G. (επιμ.) (2019). Routledge Encyclopedia of Translation Studies, λήμμα «adaptation»: Barthes, R. (2002). Écrits sur le théâtre. Textes réunis et présentés par Jean-Loup Rivière. Paris : Éditions du Seuil, « Points ». — (1967). Éléments de sémiologie, Communication 4 (2), 1967 — (1964). Essais critiques. Paris : Éditions du Seuil, « Points ». Bassnett, S. (2014). Translating dramatic texts. Στο Translation Studies, London and New York: Routledge, σσ. 128-140. — (1991). Translating for the Theatre: The Case Against Performability, Στο TTR (Traduction, Terminologie, Production), 4:1. Bogatyrev, P. (1971). «Les Signes du théâtre » στο: Poétique, n° 8. Paris : Éditions du Seuil. Bouko, C. (2010). La construction spectaculaire lors d’un monologue. Στο Théâtre et réception: le spectateur postdramatique, Dramaturgies 26. Bruxelles: P.I.E. - Peter Lang, σσ. 53-55. De Marinis, M. (1993). The Semiotics of Performance. Bloomington : Indiana U. P. Elam, K. (2001). Σημειωτική θεάτρου και δράματος. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα (και στο πρωτότυπο: Elam, K. (2002 [1980]). The Semiotics of Theatre and Drama. Londres / New York: Routledge, «New Accents»). Eco, U. (2003). Εμπειρίες μετάφρασης. Λέγοντας σχεδόν το ίδιο (μτφ. Ε. Καλλιφατίδη). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. Eco, U. (1992 [1990]). Les Limites de l’interprétation. Paris : Grasset, 406 p., ill. — (1984 [1972]). La Structure absente. Introduction à la recherche sémiotique. Paris : Mercure de France. Fischer-Lichte, E. (1992). The Semiotics of theater [Semiotik des Theaters, Tubingen, 1983]. Μτφ. Jeremy Gaines - Doris L. Jones. Bloomington : Indiana University Press. Fischer-Lichte, E. (1992). The Semiotics of theater [Semiotik des Theaters, Tubingen, 1983]. Μτφ. Jeremy Gaines - Doris L. Jones. Bloomington : Indiana University Press. Fischer-Lichte, E. (2012). Θέατρο και μεταμόρφωση [Aestetik des performativen]. Μτφ Νατάσα Σιουζούλη, επιμ. Πλάτων Μαυρομούστακος, Αθήνα: Πατάκη. Greimas, A. J. - Courtès, J., (1993). Sémiotique. Dictionnaire raisonné de la théorie du langage, Παρίσι: Hachette. Gostand, R. (1980). «Verbal and non-Verbal Communication: Drama as Translation». In O. Zuber (ed) The Languages of Theatre: Problems in the Translation and Transposition of Drama. Oxford: Pergamon Press, 1-9. McDonaugh,M. (1998). Plays:1 The Leenane Trilogy. London: Methuen New Theatrescripts. Helbo, Α. (1975). Sémiologie de la représentation: théâtre, télévision, bande dessinée. Βρυξέλλες: Éditions Complexe. — (1997). L’adaptation. Du théâtre au cinéma, Παρίσι: Armand Colin. — (2006). Signes du spectacle. Des arts vivants aux médias, Bruxelles-Bern-Berlin-Frankfurt am Main-New York-Oxford-Wein: P.I.E.-Peter Lang. — (2007). Le theâtre, texte ou spectacle vivant?. Παρίσι: Klincksieck. Holub, R. C. (2001). Η Θεωρία της πρόσληψης. Μια κριτική εισαγωγή. Aθήνα: Μεταίχμιο. Hutcheon, L. - O’Flynn, S. (2013). Theory of adaptation. London and New York: Routledge/Taylor and Francis group. Iser, W. (2000). «Η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο κείμενο και τον αναγνώστη». Στο συλλογικό: Λεοντσίνη Μ. (επιμ.), Όψεις της ανάγνωσης. Αθήνα: Νήσος. Jauss, H. R. (1995). Η θεωρία της πρόσληψης: Τρία μελετήματα. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. Mounin, G. (1968). La traduction au théâtre. Στο Babel 14, Budapest, 7-11. Pavis, P. (2012). L’analyse des spectacles. Παρίσι: Armand Colin. — (2016). L’analyse des textes dramatiques. Παρίσι: Armand Colin. — (1990). Vers une spécificité de la traduction théâtrale : la traduction intergestuelle et interculturelle. Στο Pavis, P., Le théâtre au croisement des cultures, Παρίσι: J. Corti, 135-165. — (1989). Problems of Translation for the Stage: Intercultural and Post-modem Theatre. Στο Scolnicov, H. - Holland P. (επιμ), The Play out of Context: Transferring Plays from Culture to Culture, Cambridge: Cambridge University Press, 25-45. — (1985). Theatre analysis: some questions and a Questionnaire. New Theatre Quarterly, Volume 1, Issue 2. Cambridge Sanders, J. (2006). Adaptation and Appropriation, The New Critical Idiom. London and New York: Routledge/Taylor and Francis group. Tsatsoulis, D. (2014). Reading the Identity of Dramatis Personae Through the Semantics of Possible Worlds. Στο Karin Boklund-Lagopoulou & Alexandros Ph. Lagopoulos (επιμ.). Semiotics as a reading of culture. Special Issue. Αθήνα: Gramma/Γράμμα, vol. 20 (2012), σσ. 221-235. Ubersfeld, A., (1996). Lire le théâtre I. Παρίσι: Belin. — (1996). Lire le théâtre IΙ. L’école du spectateur, Παρίσι, Belin. Ververopoulou, Z. (2002). Le théâtre de la traduction et la traduction du théâtre. Στο Μεταφράζοντας τον 21ο αιώνα: Τάσεις και Προοπτικές. Πρακτικά συνεδρίου, Θεσσαλονίκη: Φιλοσοφική Α.Π.Θ. Γραμματάς, Θ. (1990). Δοκίμια Θεατρολογίας. Αθήνα: Επικαιρότητα. Θωμαδάκη, Μ. (1993). Σημειωτική του ολικού θεατρικού λόγου. Aθήνα: Δόμος. — (1999). Θεατρικός αντικατοπτρισμός. Εισαγωγή στην παραστασιολογία. Αθήνα: Ελληνικά γράμματα. — (2003). Φιλοσοφία του Σημείου και χάος. Το πείραμα της θεατρικής μεταφοράς. Αθήνα: Προπομπός. Κουρδής, Ε., (2020). Σημειωτική και μετάφραση. Από τη σημείωση στη διασημειωτικότητα. Αθήνα: Ινστιτούτο του βιβλίου-Καρδαμίτσα. Μπαϊρακτάρη, Μ. (2016). Οι μεταφράσεις του Μαριβώ από τον Ανδρέα Στάικο και οι παραστάσεις τους στην Ελλάδα, εκδ. Ιδρύματος Σοφίας Σαριπόλου. Μπενάτσης, Α., (1994). Το Σημειωτικό τετράγωνο. Αθήνα: Επικαιρότητα. Πεφάνης, Γ. (1999). Το θέατρο και τα σύμβολα. Διαδικασίες συμβόλισης του δραματικού λόγου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. Πούχνερ, Β. (1985). Σημειολογία του θεάτρου. Αθήνα: εκδ. Παϊρίδη. — (1995). Για μια θεωρία της θεατρικής μετάφρασης. Στο Πούχνερ, Β., Δραματουργικές αναζητήσεις. Πέντε μελετήματα, Αθήνα: Καστανιώτη, 5-79. — (2010). Θεωρητικά Θεάτρου. Αθήνα: Εκδ. Παπαζήσης. Πούχνερ, Β. (2016). Μετάφραση ή διασκευή; Στα άδυτα της προσληπτικής διαδικασίας. Στο Πούχνερ, Β., Κερκίδες και Διαζώματα, Αθήνα: Ηρόδοτος, 103-146. Σαμαρά Ζ. (1989). «Η αισθητική του ατελούς: Συμβολή στη σημειωτική του θεατρικού κειμένου». Φιλόλογος, 56 — (2002). Τα άδυτα του Σημείου. Προοπτικές του θεατρικού κειμένου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. Τσατσούλης, Δ. (1999). Σημειολογικές προσεγγίσεις του θεατρικού φαινομένου. Θεωρία και κριτική ανάλυση της σύγχρονης θεωρητικής πρακτικής. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. Τσατσούλης, Δ. (2007). Σημεία γραφής, κώδικες σκηνής στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο. Αθήνα: Νεφέλη. Τσατσούλης, Δ. (1999). Γυμνό: Όριο και υπέρβαση τα θεατρικής σήμανσης. Αναδημοσιεύεται στο από το βιβλίο: (1997, 1999) Σημειολογικές προσεγγίσεις του θεατρικού φαινομένου. Θεωρία και κριτική ανάλυση της σύγχρονης θεατρικής πρακτικής. Αθήνα: Δελφίνι, και Ελληνικά Γράμματα, σ. 112-127. Τσατσούλης, Δ. (1995). Οι διανθρώπινες σχέσεις στο θέατρο. Ελί-τροχος, τχ. 6, σ. 229-238 Τσατσούλης, Δ. (19 Οκτωβρίου 1994). Bernard-Marie Koltès, Roberto Zucco, Προς μια διαλεκτική θεατρικού και φωτογραφικού. Διαβάζω, τχ. 344. Τσατσούλης, Δ. (9/12/1992). Ο μηχανισμός ακύρωσης πληροφοριών κατά τη θεατρική παράσταση. Διαβάζω, τχ. 300. ΓΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΟ Ψηφιοποιημένα αρχεία / ψηφιακές βιβλιοθήκες: ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ
Last Update