DRAMATURGY II

• • Βασική βιβλιογραφία (Βιβλία στον Εύδοξο) 1. Christopher B. Balme, Εισαγωγή στις θεατρικές σπουδές, µτφ. Ρωμανός Κοκκινάκης και Βίκυ Λιακοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα 2012. 2. Phyllis Hartnoll και Peter Found (επιμ.), Λεξικό του θεάτρου, μτφ. Νίκος Χατζόπουλος, Νεφέλη, Αθήνα 2000. 3. Patrice Pavis, Λεξικό του θεάτρου, μτφ. Αγνή Στρουμπούλη, Gutenberg, Αθήνα 2006. 4. Σάββας Πατσαλίδης, Θέατρο και θεωρία ΙΙ: (Μετα)μοντέρνες διαδρομές σε τόπους, ουτοπίες και ετεροτοπίες, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2019. 5. Marvin Carlson, Performance, μτφ. Ελευθερία Ράπτου, Παπαζήσης, Αθήνα 2014.

EΠΙΛΟΓΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ (Corpus-περιεχόμενα) 1. Christopher B. Balme, «Κείμενο και παράσταση», Εισαγωγή στις Θεατρικές Σπουδές, µτφ. Ρωμανός Κοκκινάκης και Βίκυ Λιακοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 147-163. 2. Σάββας Πατσαλίδης, «Ένα εκπαιδευτικό εγχειρίδιο για τη μελέτη του δράματος», σκηνή, τχ. 4 (2012), σ. 144-165 και Θέατρο και θεωρία ΙΙ: (Μετα)μοντέρνες διαδρομές σε τόπους, ουτοπίες και ετεροτοπίες, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2019, σ. 563-585. William Shakespeare, Άμλετ • T.S. Eliot, «Άμλετ» (1919), Άμλετ & Θρησκεία και Λογοτεχνία, μτφ. Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, Έρασμος, Αθήνα, 1987, σελ. 7-14. (pdf) • Erich Auerbach, «Ο κουρασμένος πρίγκιπας», Μίμησις: η εικόνα της πραγματικότητας στη δυτική λογοτεχνία (1946), μτφ. Λευτέρης Αναγνώστου, Μ.Ι.Ε.Τ, Αθήνα 2005, σελ. 413-442. (pdf) • Γιαν Κοττ, «Ο Άμλετ στα μέσα του αιώνα» (1964), Σαίξπηρ ο σύγχρονός μας, μτφ. Αλέξανδρος Κοτζιάς, Ηριδανός, Αθήνα 1970, σελ. 68-83. (pdf) • Harold Bloom, «Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Άμλετ», Πως και γιατί διαβάζουμε (2001), εισαγ. Ουίλλιαμ Σουλτς, μτφ. Κατερίνα Ταβάτζογλου, Παραφερνάλια-Τυπωθήτω, Αθήνα 2004, σελ. 249-268. (pdf) August Strindberg, Δεσποινίς Τζούλια 5. Αύγουστος Στρίντμπεργκ, «Πρόλογος» στο Δεσποινίς Τζούλια, μτφ. Μαργαρίτα Μέλμπεργκ, Νεφέλη, Αθήνα 1987, σ. 23-44. 6. Per Olov Enquist, «Το οριζόντιο υπολανθάνον κείμενο: το κείμενο του Στρίντμπεργ», στο: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ (επιμ.), Ο Στρίντμπεργκ και η σύγχρονη δραματουργία, Εστία, Αθήνα 1997, σ. 39-44. 7. Ingmar Björksten, «Ερμηνεύοντας τον Στρίντμπεργκ», στο: Μέλμπεργκ (επιμ.), Ο Στρίντμπεργκ και η σύγχρονη δραματουργία, σ. 145-154. Άλλα κείμενα • Μαρία Σεχοπούλου, «‘Βορειοπάθεια’ και ‘ομιχλοσέβεια’: αντιδράσεις στην πρώτη ελληνική παράσταση του έργου Δεσποινίς Τζούλια (1908) του August Strindberg» στο: Αντώνης Γλυτζουρής, Κωνσταντίνα Γεωργιάδη, Μαρία Μαυρογένη (επιμ.), Η πρώιμη υποδοχή του Ρεαλισμού και του Νατουραλισμού στο ελληνικό θέατρο. Πρακτικά Ημερίδας, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας/Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών, Ρέθυμνο 2016, σ. 88-108. Oscar Wilde, Σαλώμη 8. R. V. Johnson, Αισθητισμός, μτφ. Ελένη Μοσχονά, Ερμής, Αθήνα 1973, σ. 9-14, 19-21, 22-26, 55-65, 69-72, 104-111, 112-120. 9. Πηνελόπη Χατζηδημητρίου, «‘Salomé, c'est moi’: Ο Ανδρόγυνος δανδής και η Νέα Γυναίκα» στο: Oscar Wilde, Σαλώμη. Τραγωδία σε μία πράξη, μτφρ. Στέλα Αλισάνογλου, Σαιξπηρικόν, Αθήνα 2015, σ. 91-103. Άλλα κείμενα • Αύρα Ξεπαπαδάκου, «Ο μύθος της Σαλώμης στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία» από το πρόγραμμα παρά-στασης: Richard Strauss, Salome, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2007, σ. 61-78. • Μάρθα Βασιλειάδη, «Η Σαλώμη του Ψυχάρη: ιστορικές ταυτίσεις και ψευδείς ταυτότητες», στο: Μ. Μικέ - Λ. Τσιριμώκου - Ι. Ναούμ - Κ. Τικτοπούλου (επιμ.): Νεοελληνική Λογοτεχνία και κριτική, Πρακτικά 13ης Διεθνούς Επιστημονικής Συνάντησης, Μνήμη Πάνου Μουλλά, Σοκόλη-Κουλεδάκη, Αθήνα 2014, σ. 625-635. • Μάρθα Βασιλειάδη, «Σεφερικές εκδοχές της Σαλώμης», Momέntum 2 (2014) 11-19. Heiner Müller, Μηχανή Άμλετ 10. Heiner Müller, «Σαίξπηρ μια διαφορά» (1988), Δύστηνος Άγγελος, εισ.-επιλ.-μτφ. Ελένη Βαροπούλου, Άγρα, Αθήνα 2001, σ. 169-172. 11. Ελένη Βαροπούλου, «Από το πολιτικό θέατρο στο θέατρο της πολιτικής» και «Ένας σκηνοθέτης του πολιτικού», Το ζωντανό θέατρο: δοκίμιο για τη σύγχρονη σκηνή, Άγρα, Αθήνα 2002, σ. 227-230 και 245- 250. 12. Erika Fischer-Lichte, Ιστορία ευρωπαϊκού δράματος και θεάτρου, τ. 2: Από τον Ρομαντισμό μέχρι Σήμερα, μτφ. Γιώργος Σαγκριώτης, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 271-289.