QUESTIONS OF AESTHETICS IN DRAMA : DADAISM AND THEATRE

 Μάθιου Γκαίηλ, Νταντά και υπερρεαλισμός, μτφ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Καστανιώτης, Αθήνα 1999  Χανς Ρίχτερ, Νταντά. Τέχνη και Αντι-τέχνη (1964), μτφ. Ανδρέας Ρικάκης, Υποδομή, Αθήνα 1983  Matei Calinescu, Πέντε όψεις της νεωτερικότητας. Μοντερνισμός, πρωτοπορία, παρακμή, κιτς, μεταμοντερισμός (1987), μτφ. Ανδρέας Παππάς, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Αθήνα 2011

I. ΚΕΙΜΕΝΑ Tristan Tzara, «Dada. Μανιφέστο Για Τον Αδύναμο Έρωτα Και Τον Πικρό», στο: Μανιφέστα του Ντανταϊσμού, μτφ. – πρόλογος Αντρέας Κανελλίδης, Αιγόκερως, Αθήνα 1998, σ. 49-70. Richard Huelsenbeck, «Μανιφέστο Νταντά» («Dadaistisches Mainfest», 1918) στο: Χανς Ρίχτερ, Νταντά. Τέχνη και Αντι-τέχνη (1964), μτφ. Ανδρέας Ρικάκης, Υποδομή, Αθήνα 1983, σ. 157-161. Pierre Cabanne, O μηχανικός του χαμένου χρόνου. Συνεντεύξεις με τον Μarcel Duchamp, μτφ. Λίλιαν Δασκαλοπούλου, επιμ. ύλης Κύριλλος Σαρρής, Άγρα, Αθήνα 1989, σ. 47-128. Tristan Tzara, Ο υπερρεαλισμός και ο μεταπόλεμος («Le surréalisme et l'après-guerre», 1947), μτφ. Στ. Ν. Κουμανούδη, Β΄ έκδ., Ύψιλον, Αθήνα 1999, σ. 13-45. Tom Stoppard, Travesties (Μεταμφιέσεις), μτφ. Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, Δωδώνη, Αθήνα 1979. Ζαν Κοκτώ, Το βόδι στη σκεπή ή The Nothing Doing Bar (1920) στο: Jean Cocteau, Θέατρο Τσέπης, μτφ. Βίκος Ναχμίας, Άγρα, Αθήνα 2005, σ. 45-52. (Βιβλιοθήκη Τμήματος Θεάτρου: PQ2605.O15A56 2005) Kurt Schwitters, Θεατρικά έργα άγχους (ένα δραματικό απόσπασμα) στο: Χανς Ρίχτερ, Νταντά. Τέχνη και Αντι-τέχνη (1964), μτφ. Ανδρέας Ρικάκης, Υποδομή, Αθήνα 1983, σ. 227-228 Tristan Tzara, Καρδιά από φωταέριο (Le Coeur à gaz, 1920/1) Roger Vitrac, Ελεύθερη είσοδος (Entrée libre, 1922) Gertrude Stein, Μετρώντας τα φορέματά της (Counting Her Dresses) και Θα ήθελα να είναι έργο (I Like it to Be a Play) από το: Geography and Plays, The Four Seas Company, Βοστώνη 1922. Antonin Artaud, «Το θέατρο της σκληρότητας (δεύτερο μανιφέστο)» (όπου & Η κατάχτηση του Μεξικού), («Le théâtre de la cruauté (seconde manifeste)» 1933), στο: Το θέατρο και το είδωλό του, Δωδώνη, Αθήνα-Γιάννινα 1992, σ. 137-147 Pablo Picasso, Τα τέσσερα κοριτσάκια (Les quatres petites filles, 1947-8), μτφ. Ανδρέας Εμπειρίκος, Άγρα, Αθήνα 1979 ΙΙ. ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΡΘΡΩΝ C. W. E. Bigsby, Νταντά και Σουρρεαλισμός, μτφ. Ελένη Μοσχονά, Ερμής (σειρά: Η γλώσσα της κριτικής 12), Αθήνα 1972, σελ.11-37 και 57-59 (κεφ. 1, 2, 4). Σάββας Πατσαλίδης, Θέατρο και Θεωρία: Περί (Υπο)κειμένων και (Δια)κειμένων, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2000, σελ. 297-329 (κεφ. Jarry, Apollinaire, Artaud, Πίνακας Ονομάτων και Γεγονότων 1890-1940). Λίλα Καρακώστα, «Το Τριαδικό μπαλέτο: ένα ιστορικό αντι-μπαλέτο», περ. Σκηνή, τχ. 3 (2011), σελ. 16-33. Maurice Nadeau, Ιστορία του σουρρεαλισμού, μτφ. Αλεξάνδρα Παπαθανασοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα, 1978, σ. 17-21, 36-48. Ελισάβετ Αρσενίου, «Επίμετρο», στο: Γερτρούδη Στάιν, Τρυφερά κουμπιά: Αντικείμενα – Φαγητά – Δωμάτια (Tender Buttons: Objects – Food – Rooms, 1914), μτφ.-επίμετρο Ελ. Αρσενίου, Τυπωθήτω – Γιώργος Δάρδανος, Αθήνα 2008, σ. 93-115. Βάσω Μπαρμπούση, «Ο χορός στον 20ό αιώνα: μια άλλη ανάγνωση», στο: Κάτια Βαρσάμη (επιμ.), Χορός και αφηγηματικότητα. Πρακτικά ημερίδας, Εκδόσεις Πανεπιστήμιου Πατρών, Πάτρα 2010, σ. 35-44. Σάββας Πατσαλίδης, «Performance art: από τις αναπαραστάσεις του κόσμου στις παραστάσεις του «εγώ», στο: Από την αναπαράσταση στην παράσταση. Σπουδή ορίων και περιθωρίων, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004, σ. 199-211.