Additional bibliography for study
Για τη σχέση της αρχαιότητας με τη νεότερη Δύση
Goldhill S. (2006), Έρωτας και τραγωδία: Πώς ο αρχαίος κόσμος διαμορφώνει τη ζωή μας, μτφ. Κ. Τριανταφυλλοπούλου, Αθήνα: Πατάκης,
Settis Salvatore (2006), Το μέλλον του “κλασικού”, μτφ. Α. Γιακουμάτος, Αθήνα: Νεφέλη.
Taplin Oliver (1992), Ελληνικόν πύρ, Αθήνα: Καστανιώτης
Για περαιτέρω μελέτη:
Biddiss M. & M. Wyke (επιμ.) (1999), The Uses and Abuses of Antiquity, Βέρνη: Peter Lang AG.
Bolgar R. R. (1977 [1954]), The Classical Heritage and its Beneficiaries, Καίημπριτζ: CUP.
Bolgar R. R. (επιμ.) (1971), Classical Influences on European Culture 500-1500, Καίμπριτζ: CUP.
________________ (1976), Classical Influences on European Culture 1500-1700, Καίμπριτζ: CUP.
________________ (1979), Classical Influences on European Culture 1650-1870, Καίμπριτζ: CUP.
Butler E. Μ. (1958). The Tyranny of Greece Over Germany: A Study of the Influence Exercised by Greek Art and Poetry Over the Great German Writers of the Eighteenth, Nineteenth, and Twentieth Centuries, Βοστώνη: Beacon Press.
Γιακωβάκη Νάσια (2006), Ευρώπη μέσω Ελλάδας: μια καμπή στην ευρωπαϊκή αυτοσυνείδηση (17ος-18ος αι.), Αθήνα: Εστία.
Dover K.J. (επιμ.) (1992), Perceptions of the Ancient Greeks, Οξφόρδη: OUP.
DuBois P. (2005), “The Tyranny of Germany over Greece”, στο: V. Pedrick & St. Oberhelman (επιμ.), The Soul of Tragedy: Essays on Athenian Drama, Σικάγο: The University of Chicago Press, σσ. 291-306.
Ferris D (2000), Silent Urns: Romanticism, Hellenism, Modernity, Καίημπριτζ, CUP .
Finley M. I. (επιμ.) (1981), The Legacy of Greece: A New Appraisal, Οξφόρδη: OUP.
Fuhrmann M. & H. Tränkle (1992), Πόσο κλασική είναι η κλασική αρχαιότητα; μτφ. Μ. Πεχλιβάνος, Αθήνα: Καρδαμίτσας.
Grafton Anthony (1997), Commerce With the Classics: Ancient Books and Renaissance Readers, Ανν Αρμπορ: University of Michigan Press.
____________, (2001) «Η αναγέννηση των ελληνικών γραμμάτων», στο Νεκρά γράμματα; : Οι κλασικές σπουδές στον 21ο αιώνα, επιμ. Αντώνης Ρεγκάκος, Πατάκης, Αθήνα.
Grafton Anthony & Lisa Jardine, (1986) From Humanism to the Humanities: Education and the Liberal Arts in Fifteenth- and Sixteenth-Century Europe, Λονδίνο: Duckworth.
Hardwick L. & Ch. Stray (επιμ.) (2008), A Companion to Classical Receptions, Οξφόρδη: Blackwell.
Highet G. (1988), Η κλασική παράδοση: ελληνικές και ρωμαϊκές επιδράσεις στη λογοτεχνία της Δύσης, μτφ. Τζ. Μαστοράκη, Αθήνα: ΜΙΕΤ
Pol-Droit R. (επιμ.) (1992), Οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και εμείς: η επικαιρότητα του αρχαίου κόσμου, Αθήνα: Εκδ. Αλεξάνδρεια
Κυρτάτας, Δ. (2002), Κατακτώντας την αρχαιότητα, Αθήνα: Πόλις
Leonard M. (2008), Η Αθήνα στο Παρίσι: η αρχαία Ελλάδα και το πολιτικό στη σκέψη της μεταπολεμικής Γαλλίας, μτφ. Έ. Βιδάλη, Αθήνα: Πάπυρος.
Livingstone R. W. (επιμ.) (1962 [1921]), The Legacy of Greece, Οξφόρδη: The Clarendon Press.
Martindale C.& R. Thomas (επιμ.) (2006), Classics and the Uses of Reception, Οξφόρδη: Blackwell.
Ρεγκάκος Αντώνης, επιμ., (2001), Νεκρά Γράμματα; Οι κλασικές σπουδές στον 21ο αιώνα, Αθήνα: Πατάκης.
Schmidt D. J. (2001), On Germans and Other Greeks, Bloomington, Ινδιανάπολη: Indiana University Press.
Για την πρόσληψη του αρχαίου δράματος στη Δύση
Easterling P. (επιμ.) (2007), Οδηγός για την αρχαία ελληνική τραγωδία του Παν/μίου του Καίμπριτζ, μτφ. Κ. Βαλάκας & Λ. Ρόζη, Ηράκλειο: ΠΕΚ (βλ. τα κείμενα στο Μέρος Γ’: “Πρόσληψη”, σσ. 317-483).
Macdonald M. (1993), Αρχαίος ήλιος, νέο φως: το αρχαίο ελληνικό δράμα στη σύγχρονη σκηνή, μτφ. Παύλος Μάτεσις, Αθήνα: Εστία.
Μαυρομούστακος Πλ. (επιμ.) (1999), Παραστάσεις αρχαίου ελληνικού δράματος στην Ευρώπη κατά τους νεότερους χρόνους, Αθήνα: Καστανιώτης.
Μερκούρης Σ. (επιμ.) (1993), Το αρχαίοελληνικό θέατρο: η επίδρασή του στην Ευρώπη, Θεσσαλονίκη: ΚΑΠΟΝ.
Μιχελάκης Π. (2008), “Η θεατρική πρόσληψη της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας”, στο: Mαρκαντωνάτος Α. & Χ. Τσαγγάλης (επιμ.), Αρχαία ελληνική τραγωδία: θεωρία και πράξη, Αθήνα: Gutenberg, σσ. 609-635. CORPUS
Σταθουλοπούλου Κ., “Ρωσία 1890-1910: Η ρωσική καινοτομία συναντά το αρχαίο δράμα”, στο: Συλλ. τόμος (2005), Ευαγγελικά (1901)–Ορεστειακά (1903), Νεωτερικές πιέσεις και κοινωνικές αντιστάσεις, Πρακτικά συμποσίου (Αθήνα, 31 Οκτ. - 1 Νοεμ. 2003), Αθήνα: Εταιρεία σπουδών νεοελληνικού πολιτισμού και γενικής παιδείας, 87-92. [Στο ίδιο, βλ. ακόμη: Τ. Τσαμούρη, “Αγγλία, Γερμανία”, ο.π., 93-107 και Ν. Φώσκολου, “Γαλλία, Ιταλία”, ο.π., 109-127]
Walton J. M. (2007), Το αρχαίο ελληνικό θέατρο επί σκηνής, μτφ. Κ. Αρβανίτη & Β. Μαντέλη, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα (ιδ. Mέρος Ε’, “Αναβίωση”, σσ. 381-511).
Wiles, D. (2009), Το αρχαίο ελληνικο δράμα ως παράσταση: μια εισαγωγή, μτφ. Ελ. Οικονόμου, θεώρ. μτφ. Κ. Σκλαβενίτη, Αθήνα: ΜΙΕΤ (κεφ. “Η πρόσληψη”, 311-360).
Για περαιτέρω μελέτη:
Altena Η. (2005), “The Theatre of Innumerable faces”, στο: The Blackwell Companion to Greek tragedy, επιμ. Justina Gregory, Οξφόρδη: Blackwell.
Behler E. (1986), «A. W. Schlegel and the Nineteenth-Century Damnatio of Euripides», Greek, Roman and Byzantine Studies τόμ. 27, τεύχ. 4, σ. 335-368.
Bushnell R. (επιμ.) (2005), A Companion to Tragedy, Λονδίνο: Blackwell (βλ. τα κείμενα στα μέρη “Renaissance and Baroque Tragedy”, 287-370· “Neoclassical and Romantic Tragedy”, 371-468· “Tragedy and Modernity”, 469-536)
Γιαννακούλας Α. & M. Χρυσανθόπουλος (επιμ.) (2006), Η τραγωδία τότε και τώρα, Πρακτικά διεθνούς συνεδρίου για την τραγωδία και τον Αριστοτέλη (Ουρανούπολη, 2002), μτφ. Σ. Παρασχας, Αθήνα: Καστανιώτης.
Ewans M. (1983), Wagner and Aeschylus: the Ring and the Oresteia, Καίμπριτζ: CUP.
———, (2005), «Agamemnon’s Influence in Germany: Goethe, Schiller, and Wagner», στο: F. Macintosh, P. Michelakis, E. Hall, και O. Taplin (επιμ.), Agamemnon in Performance 458 BC to AD 2004, Oξφόρδη: OUP, σ. 107-118.
Flashar Η. (1991), Inszenierung der Antike: Das griechische Drama auf der Bühne der Neuzeit 1585-1990, Μόναχο: C.H.Beck.
Gentili B. & Α. Pretagostini (επιμ.) (1986), Edipo: Il teatro greco e la cultura europea, Ρώμη.
Hall Ε., F. Macintosh & O. Taplin (επιμ.) (2000), Medea in Performance 1500- 2000, Οξφόρδη: Legenda
Hall E., F. Macintosh & A. Wrigley (επιμ.) (2004), Dionysus since 69: Greek Tragedy at the Dawn of the Millenium, Οξφόρδη: ΟUP
Hall Ε. & F. Macintosh (2005), Greek Tragedy and the British Theatre 1660-1914, Οξφόρδη: OUP, 2005
Λιαπής Β. (2008), “Η λογοτεχνική πρόσληψη της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας τον εικοστό (και τον εικοστό πρώτο) αιώνα”, στο: Mαρκαντωνάτος Α. & Χ. Τσαγγάλης (επιμ.), Αρχαία ελληνική τραγωδία: θεωρία και πράξη, Αθήνα: Gutenberg, σσ. 265-450.
Macintosh F., P. Michelakis, E. Hall και O. Taplin (επιμ.), (2005), Agamemnon in Performance 458 BC to AD 2004, Οξφόρδη: OUP..
Macintosh Fiona (2007) , «Η τραγωδία επί σκηνής: θεατρικές παραστάσεις τον δέκατο ένατο και τον εικοστό αιώνα», στο: P. E. Easterling (επιμ.), Οδηγός για την αρχαία Ελληνική τραγωδία: από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, μτφ. Κ. Βαλάκας και Λ. Ρόζη, Hράκλειο: Π.Ε.Κ., Ηράκλειο, σ. 429-482.
Mueller M. (1980), Children of Oedipus and Other Essays on the Imitation of Greek Tragedy 1550-1800, Τορόντο, Μπάφαλο & Ν.Υ.: University of Toronto Press. [Το βιβλίο υπάρχει όλοκληρο, και μάλιστα αναθεωρημένο και εμπλουτισμένο με νέα κεφάλαια, με ελεύθερη πρόσβαση στο http://www.stoa.org/hopper/text.jsp?doc=Stoa:text:2003.01.0001:chapter=1]
Πατσαλίδης Σ. (1997), (Εν)τάσεις και (δια)στάσεις: η ελληνική τραγωδία και η θεωρία του 20ου αι., Αθήνα: Τυπωθήτω-Γ. Δαρδάνος.
Patsalidis S. & E. Sakellaridou (επιμ.), (1999), (Dis)Placing Classical Greek Theatre, Θεσσαλονίκη: University Studio Press.
Payne H. C., (1978), «Modernizing the Ancients: The Reconstruction of Ritual Drama 1870-1920», Proceedings of the American Philosophical Society, 122.3, 182-192.
Peters J. S., (2008), «Jane Harrison and the Savage Dionysus: Archaeological Voyages, Ritual Origins, Anthropology, and the Modern Theatre», Modern Drama, 51.1, 1-41
Puaux Melly και Mosse Claude (1996), L‘aventure du theatre populaire: D’Epidaure a Avignon, Editions du Rocher.
Schrade L. (1960), La Represenation d’ Edipo Tiranno au Teatro Olimpico (Vicence 1585), Παρίσι: . Centre national de la recherche scientifique.
Silk Μ. & P. Stern (1981), Nietzsche on Tragedy, Καίμπριτζ: CUP.
Steiner G. (2001), Οι Αντιγόνες: ο μύθος της Αντιγόνης στη λογοτεχνία, τις τέχνες και τη σκέψη της Ευρώπης, Αθήνα: Καλέντης.
Vasseur-Legangneux P. (2004), Les tragédies grecques sur la scène moderne. Une utopie théâtrale, Lille:
Presses Universitaire Septentrion.
Για την πρόσληψη της αρχαιότητας και του αρχαίου δράματος στη νεότερη Ελλάδα.
Μαυρομούστακος Πλ. (2001), “Παραστάσεις αρχαίου ελληνικού δράματος και ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου”, στο: Δάφνη: τιμητικός τόμος στον Σ. Α. Ευαγγελάτο, Αθήνα: ERGO.
_____________ (2002), “Χρήσεις του αρχαίου ελληνικού δράματος στη νεώτερη Ελλάδα”, στο: Συλλ. τόμος, Οι χρήσεις της αρχαιότητας από τον νέο ελληνισμό (βλ. παρακάτω), σσ. 27-40
_____________, (2007) “Αυτό το τσιγάρο που δεν λέει να σβήσει”, Σύγχρονα θέματα 97 (2007)
_____________, (2008), “Περί διατηρητέων, αυθαιρέτων και άλλων κατασκευών. Ένας μικρός οδηγός του ορθού λόγου και των συνεπειών του”, Σύγχρονα θέματα, 102 (2008), 5-10
___________, (2009), «Οι πειραγμένοι θεατές, το λαϊκό και το ήρεμο κοινό», Ελευθεροτυπία
Παπάζογλου Ελ. (2008), “Έξι μυθικές αλήθειες για το αρχαίο δράμα”, ανακοίνωση στο Συνέδριο των Δελφών
______________ (2010), “Η διδασκαλία της Αντιγόνης στη μέση εκπαιδευση: μερικά ηθικά διδάγματα”, Κωπηλάτες, Φεβρ. 2010.
______________ (2010), “(Κατα)χρήσεις της θεωρίας: με αφορμή μια ξένη Ηλέκτρα”, Σχήμα Λόγου 1.
_____________ & K. Βαλάκας, “Επτά μυθικές αλήθειες για την τραγωδία: μικρός βιβλιογραφικός οδηγός”, Σχήμα Λόγου 1.
Σιδέρης Γ. (1976), Το αρχαίο θέατρο στη νέα ελληνική σκηνή, 1817-1972, Αθήνα: Ίκαρος.
Συλλ. τόμος (2005), Ευαγγελικά (1901)–Ορεστειακά (1903), Νεωτερικές πιέσεις και κοινωνικές αντιστάσεις, Πρακτικά συμποσίου (Αθήνα, 31 Οκτ. - 1 Νοεμ. 2003), Αθήνα: Εταιρεία σπουδών νεοελληνικού πολιτισμού και γενικής παιδείας, σσ. 155-185 (ιδ. τα άρθρα: Ν. Σουζιούλη, “Από τον Αισχύλο στον Σωτηριάδη: η περιπέτεια μιας μεταφραστικής παραθλασης”· Έλ. Πατρικίου, “Το γλωσσικό ζήτημα ως πρόσχημα της ερμηνευτικής απορίας: Το παράδειγμα της σκηνικής αναβίωσης της τραγωδίας”, 155-185· Δ. Σπάθης, “Ο σκηνοθέτης και η παράσταση της Ορέστειας στο Βασιλικό Θέατρο”, 229-266)
Για περαιτέρω μελέτη
Καγιαλής Τ. (2007), Η επιθυμία για το μοντέρνο: δεσμεύσεις και αξιώσεις της λογοτεχνικής διανόησης στην Ελλάδα του 1930, Αθήνα: Βιβλιόραμα (ιδ. Μέρος τρίτο: “Ελληνικότητα και μοντερνισμός”)
Λιάκος, Α. (2007), Πώς το παρελθόν γίνεται ιστορία; Αθήνα: Πόλις.
Ματθιόπουλος Ευγένιος Δ. (2005), Η τέχνη πτεροφυεί εν οδύνη: η πρόσληψη του νεορομαντισμού στο πεδίο της ιδεολογίας, της θεωρίας της τέχνης και της τεχνοκριτικής στην Ελλάδα, Αθήνα: εκδ. Ποταμός (ιδ. το κεφ. “Οι ελληνοκεντρικοί”, σσ. 441-460).
Peckham R. S. (2008), Εθνικές ιστορίες – Φυσικά κράτη: εθνικισμός και πολιτική του τόπου στην Ελλάδα, μτφ. Ν. Παπαδάκης & Martina Κόφφα, Αθήνα: Ενάλιος (ιδ. το κεφάλαιο “Υπόγεια ζωή: η αρχαιολογία και η ανάκτηση του παρόντος”, σσ. 194-232)
Συλλ. τόμος (2001), Ο Ρομαντισμός στην Ελλάδα, Πρακτικά συμποσίου (Αθήνα, 12 & 13 Νοεμβρίου 1999), Αθήνα: Εταιρεία σπουδών νεοελληνικού πολιτισμού και γενικής παιδείας.
Συλλ. τόμος (2002), Οι χρήσεις της αρχαιότητας από τον νέο ελληνισμό, Πρακτικά συμποσίου (Αθήνα, 14 & 15 Απριλίου 2000), Αθήνα: Εταιρεία σπουδών νεοελληνικού πολιτισμού και γενικής παιδείας.
Συλλ. τόμος (2003), Ευρώπη και νέος ελληνισμός, Πρακτικά συμποσίου (Αθήνα, 9-10 Νεομ. 2001), Αθήνα: Εταιρεία σπουδών νεοελληνικού πολιτισμού και γενικής παιδείας
Εισαγωγή στο αρχαίο θέατρο (ενότητες 3, 4, 5)
Baldry H.C. (1981), Tο τραγικό θέατρο στην αρχαία Eλλάδα, μτφ. Γ. Xριστοδούλου, Λ. Xατζηκώστα, Aθήνα: Kαρδαμίτσας.
Blume Η.-D. (1993), Εισαγωγή στο αρχαίο θέατρο, μτφ. Μ. Ιατρού, Αθήνα: ΜΙΕΤ.
Easterling P.E. και B. M.W.Knox (επιμ.) (1990), Iστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, μετφ. N. Kονομή, Xρ. Γρίμπα, M. Kονομή, Aθήνα: Παπαδήμας (ιδ. τα κεφάλαια: “Τραγωδία”, “Σατυρικό δράμα”, “Κωμωδία”, σσ. 345 - 550).
Easterling P. E. (επιμ.) (2007), Οδηγός για την αρχαία ελληνική τραγωδία του Πανεπιστημίου του Καίημπριτζ, μτφ.-επιμ. Κ. Βαλάκας & Λ. Ρόζη, Ηράκλειο: ΠΕΚ (ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ τα κεφάλαια του πρώτου και δεύτερου μέρους).
Green R. & E. Handely (1996), Εικόνες από το αρχαίο ελληνικό θέατρο, μτφ. Μ. Μάντζιου, Ηράκλειο: ΠΕΚ.
Goldhill S. (1992), “The Great Dionysia and Civic Ideology”, στο Nothing to Do with Dionysos?, επιμ. F. Zeitlin & J. J. Winkler, Πρίνστον: PUP, 97-129. [σσ. στο BLACKBOARD υπάρχει μια πρόχειρη αλλά επαρκής μετάφραση αυτου του άρθρου]
Goldhill S. (2006), Έρωτας και τραγωδία: Πώς ο αρχαίος κόσμος διαμορφώνει τη ζωή μας, μτφ. Κ. Τριανταφυλλοπούλου, Αθήνα: Πατάκης (βλ. τα κεφάλαια: “Η αθηναϊκη δημοκρατία: Ο χάρτης αλλάζει” και “Ο καλός πολίτης”).
Mαρκαντωνάτος Α. & Χ. Τσαγγάλης (επιμ.) (2008), Αρχαία ελληνική τραγωδία: θεωρία και πράξη, Αθήνα: Gutenberg (ιδ. τα κεφάλαια: Ch. Sourvinou-Inwood, “Αθηναϊκή θρησκεία και αρχαία ελληνική τραγωδία”, σσ. 117-148· I. Lada-Richards, “Η ανταπόκριση των θεατών στην αττική τραγωδία των κλασικών χρόνων: συναίσθημα και στοχασμός, ποικλία και ομοιογένεια”, σσ. 451-566)
Moretti J.-C. (2004), Θέατρο και κοινωνία στην αρχαία Ελλάδα, μτφ. Ε. Δημητρακοπούλου & Κ. Μπούρας, Αθήνα: Πατάκης.
Παπάζογλου Eλ. (1999), “Aρχαίο ελληνικό δράμα”, λήμμα στο Eκπαιδευτική Eλληνική Eγκυκλοπαίδεια, τ. 28: Θέατρο, Kινηματογράφος, Mουσική, Xορος, Eκδοτική Aθηνών, 33-40.
________________ (2008β), “Αθηναϊκή δημοκρατία και θέατρο”, διάλεξη στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του ΕΚΕΒΙ στην Έκθεση Βιβλίου του Πεκίνου
Σόμερσταϊν Άλαν (2008), Αρχαίο ελληνικό δράμα και δραματουργοί, μτφ. Α. Χρήστου & Ι. Παπαδοπούλου, Αθήνα: Μεταίχμιο (ιδ. Κεφ. 1: “Η ιστορία των δραματικών ειδών”)
Sourvinou-Inwood Ch., (2008) “Αθηναϊκή θρησκεία και αρχαία ελληνική τραγωδία”, στο Mαρκαντωνάτος Α. & Χ. Τσαγγάλης (επιμ.), Αρχαία ελληνική τραγωδία: θεωρία και πράξη, Αθήνα: Gutenberg, σσ. 117-148·
Taplin Oliver (1988), H αρχαία ελληνική τραγωδία σε σκηνική παρουσίαση, μετφ. B. Δ. Aσημομύτης, Aθήνα: Παπαδήμας (ιδ. το κεφάλαιο: “Eίσοδοι και Eξοδοι”,)
Vernant J. P. και P. Vidal–Naquet (1991), Mύθος και τραγωδία στην αρχαία Eλλάδα, τομός 1, μτφ. Στ. Γεωργούδη και τόμος 2, μετφ. A. Tάττη, Aθήνα: Zαχαρόπουλος (ειδικά το κεφάλαιο στον πρώτο τόμο: “H ιστορική στιγμή της τραγωδίας”,).
Vernant J. P. (2003), Ανάμεσα στον Μύθο και την Πολιτική, μτφ. Μ. Γιόση, Αθήνα: Σμίλη (ιδ. “Ένα θέατρο της πόλεως”, σσ. 469-484, “Οιδίπους, ο σύγχρονός μας;”, σσ. 485-518, “Πόσο επίκαιρη είναι η τραγωδία;”, σσ. 535-540)
Χουρμουζιάδης Ν. (1988), “Ένας αθηναίος θεατής στα εν άστει Διονύσια”, στο: Γ. Χουρμουζιάδης (επιμ.), “Μια μέρα…”: δεκαπέντε ιστορίες καθημερινότητας από τα αρχαία χρόνια ως την εποχή μας, Αθήνα: Εταιρεία σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, σσ. 3-36
Walton J. M. (2007), Το αρχαιο ελληνικο θέατρο επί σκηνής, μτφ. Κ. Αρβανίτη & Β. Μαντέλη, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
Wiles, D. (2009), Το αρχαίο ελληνικο δράμα ως παράσταση: μια εισαγωγή, μτφ. Ελ. Οικονόμου, θεώρ. μτφ. Κ. σκλαβενίτη, Αθήνα: ΜΙΕΤ.
Για περαιτέρω μελέτη
Aronowitz S. και R. Osborne (επιμ.) (1999), Performance Culture and Athenian Democracy, Kαίμπριτζ: CUP.
Barsby J. (επιμ.), (2002), Greek and Roman Drama: Translation and Performance, Στουτγάρδη: JB Metzler.
Csapo E., (2004), «Social and Εconomic Conditions Behind the Rise of the Acting Profession in the Fifth and Fourth Centuries BC», στο: C. Hugoniot, F. Hurlet, και S. Milanezi (επιμ.), Le statut de l‘acteur dans l’Antiquité grecque et romaine, Tours: Presses universitaires François-Rabelais, σ. 53-76.
Csapo E. & W. J. Slater (1994), The Context of Ancient Drama, Ann Arbor: The University of Michigan Press.
Csapo, E. & Miller, M.C. (επιμ.) (2007), The Origins of Theatre in Ancient Greece and Beyond: From Ritual to Drama, Καίημπριτζ: CUP.
Dawson S., (1997), «The theatrical audience in fifth-century Athens: numbers and status», Prudentia, τμ. 29, σ. 1-14.
Easterling P.E. & E. Hall (επιμ) (2002), Greek and Roman Actors: Aspects of an Ancient Profession, Καίημπριτζ: CUP.
Gregory J. επιμ. (2005), A Companion to Greek Tragedy, Λονδίνο: Blackwell (ιδ. τα κεφάλαια στο Μέρος Ι: “Contexts”, σσ. 1-118, και Μέρος ΙΙ: “Elements”, σσ. 119-212. Κυρίως: J. Davidson, “Theatrical Production”, σσ. 194-212)
Hugoniot C., F. Hurlet και S. Milanezi (επιμ.), (2004), Le statut de l‘acteur dans l’Antiquité grecque et romaine, Tours: Presses universitaires François-Rabelais, 2004.
Ιακώβ Δ. (1998), Η ποιητική τέχνη της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, Αθήνα: ΜΙΕΤ.
Ley Graham (2007), The Theatricality of Greek Tragedy: Playing Space and Chorus, Σικάγο: University Of Chicago Press.
Μέιερ Κριστιαν (1998), Η πολιτική τέχνη της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, Αθήνα: ΜΙΕΤ.
Πέλμαν Εγκερτ (2000), Δράμα και μουσική στην αρχαιότητα, μτφ.-συνεργασία: Ι. Σπηλιοπούλου, επιμ. Α. Δεληβοριάς, Αθήνα: Καστανιώτης
Scullion, S. (2002), “Nothing to Do with Dionysos? Tragedy Misconceived as Ritual”, Classical Quarterly 52.1, σσ. 102-137
Segal, C. (1986), “Greek Tragedy and Society”, στο: J. P. Euben (επιμ.), Greek Tragedy and Political Theory, Μπέρκλεϋ: University of California Press.
Χουρμουζιάδης Ν. (1998), Περί χορού: ο ρόλος του ομαδικού στοιχείου στο αρχαίο δράμα, Αθήνα: Καστανιώτης.
_______________ (2003), Όροι και μετασχηματισμοί στην αρχαία ελληνική τραγωδία, Αθήνα: Στιγμή.
Zeitlin F. & J. Winkler (επιμ) (1990), Nothing to Do with Dionysus?, Πρίνστον: Princeton University Press (ιδ. Longo Oddone, “The Theater of the Polis”, και Ober Josiah & B. Strauss, “Drama, Political Rhetoric and the Discourse of Athenian Democracy”).
Γενική βιβλιογραφία για τους τρεις τραγικούς
(Σημ. Ειδική βιβλιογραφία για τα επιμέρους έργα θα βρείτε στους οδηγούς που διανέμονται μέσα στην τάξη στα αντίστοιχα μαθήματα)
Walton, J. M. (2007), Το αρχαιο ελληνικο θέατρο επί σκηνής, μτφ. Κ. Αρβανίτη- Β. Μαντέλη, Αθηνα: Ελληνικά Γράμματα
Lesky Albin (1987), Η τραγική ποίηση των αρχαίων Ελλήνων, τόμ. 2, μτφ. Ν. Χουρμουζιάδης, Αθήνα: ΜΙΕΤ
MακΝτόναλντ, Μ. (2005), Η ζώσα τέχνη της ελληνικής τραγωδίας, μτφ. Ελ. Τσερεζολε, Αθήνα: Αιθήρ
Σόμερσταϊν Άλαν (2008), Αρχαίο ελληνικό δράμα και δραματουργοί, μτφ. Α. Χρήστου & Ι. Παπαδοπούλου, Αθήνα: Μεταίχμιο