Sýnchronī Politikī THeōría

Brennan, J. (2018). Εναντίον της δημοκρατίας : Η πολιτική μακριά από τον παραλογισμό. Μετ. Ν. Ρούσσος. Αθήνα: Παπαδόπουλος. Brennan, J. & Landemore, H. (2022). Debating Democracy: Do We Need More or Less? Oxford: Oxford University Press. Caplan, B. (2007). The Myth of the Rational Voter: Why Democracies Choose Bad Policies. Princeton University Press. Chambers, S. (2024). Contemporary Democratic Theory. Cambridge: Polity. Christiano, T. (2015). “Voter Ignorance is Not Necessarily a Problem.” Critical Review 27: 253-269. Downs, A. (1990). Οικονομική θεωρία της δημοκρατίας. Μετ. Θ. Αθανασίου & Ν. Σταματάκη. Αθήνα: Παπαζήσης. Gastil, J. & Knobloch, K. R. (2020). Hope for Democracy: How Citizens Can Bring Reason Back in Democracy. Oxford: Oxford University Press. Hamlin, A. & Jennings, C. (2011). “Expressive Political Behaviour: Foundations, Scope and Implications.” British Journal of Political Science 41: 645-670. Mercier, Η. & Claidière, Ν. (2022). «Does Discussion Make Crowds any Wiser? » Cognition 222: 1-7. Παιονίδης, Φ. (2018). Η δημοκρατία ως λαϊκή κυριαρχία. Μετ. Α. Φριλίγγος. Αθήνα: Gutenberg. Παιονίδης, Φ. (2018). «Η εγγενής επισφάλεια των πολιτικών αποφάσεων συνιστά πρόβλημα για τις σύγχρονες δημοκρατίες;» στο Κοινωνική και πολιτική εκπροσώπηση: Προκλήσεις και προοπτικές στη δημοκρατία του 21ου αιώνα. Επιμέλεια Μ. Αγγελίδης & Μ. Σπουρδαλάκης, σσ. 181-196. Αθήνα: Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Παιονίδης, Φ. (2022). «Τα διαβουλευτικά μικροκοινά ως μηχανισμός δημοκρατικής αναβάθμισης.» Athens Review of Books τ. 143. https://athensreviewofbooks.com/arxeio/teyxos143/5181-ta-diavouleftika-mikrokoina-os-mixanismos-dimokratikis-anavathmisis Somin, I. (2013). Democracy and Political Ignorance: Why Smaller Government is Smarter. Stanford: Stanford University Press.