QUESTIONS OF AESTHETICS IN DRAMA : DADAISM AND THEATRE

The students need to attend the weekly lectures

Visual and sound material in dvd and cd, powerpoint presentations, internet archives, blackboard.

The student assessment is based on different methods, explicitly defined in the first meeting and fully described in the handout distributed at the introductory lecture of the semester (the criteria are also posted on the Department's site (course unit) and the elearning platform of the course): 1. Evaluation of the student's presence and participation in the class 2. Group Project (with indivudually defined work) 3. Oral presentation/exam 4. In class Presentation of a text (20% plus in the final assessment) The criteria of each evaluation are presented and discussed during the first and again at the final meeting of the course.

 Χανς Ρίχτερ, Νταντά. Τέχνη και αντι-τέχνη (1964), μτφ. Ανδρέας Ρικάκης, Υποδομή, Αθήνα 1983.  Maurice Nadeau, Ιστορία του σουρρεαλισμού, μτφ. Αλεξάνδρα Παπαθανασοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα 2004.  Matei Calinescu, Πέντε όψεις της νεωτερικότητας. Μοντερνισμός, πρωτοπορία, παρακμή, κιτς, μεταμοντερισμός (1987), μτφ. Ανδρέας Παππάς, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Αθήνα 2011.  Βίκυ Καραΐσκου, Εικαστικές και Σκηνικές Πρωτοποροίες στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, Παπασωτηρίου, Αθήνα 2009.

I. ΚΕΙΜΕΝΑ Tristan Tzara, «Dada. Μανιφέστο Για Τον Αδύναμο Έρωτα Και Τον Πικρό», στο: Μανιφέστα του Ντανταϊσμού, μτφ. – πρόλογος Αντρέας Κανελλίδης, Αιγόκερως, Αθήνα 1998, σ. 49-70. Richard Huelsenbeck, «Μανιφέστο Νταντά» («Dadaistisches Mainfest», 1918) στο: Χανς Ρίχτερ, Νταντά. Τέχνη και Αντι-τέχνη (1964), μτφ. Ανδρέας Ρικάκης, Υποδομή, Αθήνα 1983, σ. 157-161. Pierre Cabanne, O μηχανικός του χαμένου χρόνου. Συνεντεύξεις με τον Μarcel Duchamp, μτφ. Λίλιαν Δασκαλοπούλου, επιμ. ύλης Κύριλλος Σαρρής, Άγρα, Αθήνα 1989, σ. 47-128. Tristan Tzara, Ο υπερρεαλισμός και ο μεταπόλεμος («Le surréalisme et l'après-guerre», 1947), μτφ. Στ. Ν. Κουμανούδη, Β΄ έκδ., Ύψιλον, Αθήνα 1999, σ. 13-45. Tom Stoppard, Travesties (Μεταμφιέσεις), μτφ. Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, Δωδώνη, Αθήνα 1979. Ζαν Κοκτώ, Το βόδι στη σκεπή ή The Nothing Doing Bar (1920) στο: Jean Cocteau, Θέατρο Τσέπης, μτφ. Βίκος Ναχμίας, Άγρα, Αθήνα 2005, σ. 45-52. (Βιβλιοθήκη Τμήματος Θεάτρου: PQ2605.O15A56 2005) Kurt Schwitters, Θεατρικά έργα άγχους (ένα δραματικό απόσπασμα) στο: Χανς Ρίχτερ, Νταντά. Τέχνη και Αντι-τέχνη (1964), μτφ. Ανδρέας Ρικάκης, Υποδομή, Αθήνα 1983, σ. 227-228 Gertrude Stein, Μετρώντας τα φορέματά της (Counting Her Dresses) και Θα ήθελα να είναι έργο (I Like it to Be a Play) από το: Geography and Plays, The Four Seas Company, Βοστώνη 1922. Antonin Artaud, «Το θέατρο της σκληρότητας (δεύτερο μανιφέστο)» (όπου & Η κατάχτηση του Μεξικού), («Le théâtre de la cruauté (seconde manifeste)» 1933), στο: Το θέατρο και το είδωλό του, Δωδώνη, Αθήνα-Γιάννινα 1992, σ. 137-147 Pablo Picasso, Τα τέσσερα κοριτσάκια (Les quatres petites filles, 1947-8), μτφ. Ανδρέας Εμπειρίκος, Άγρα, Αθήνα 1979 ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΡΘΡΩΝ 1. Peter Bürger, Θεωρία της πρωτοπορίας, μτφ. Γιώργος Σαγκριώτης, Νεφέλη, Αθήνα 2010, σ. 107-121. (pdf) 2. C. W. E. Bigsby, Νταντά και Σουρρεαλισμός, μτφ. Ελένη Μοσχονά, Ερμής (σειρά: Η γλώσσα της κριτικής 12), Αθήνα 1972, σ.11-37 και 57-59 (κεφ. 1, 2, 4). (pdf) 3. Maurice Nadeau, Ιστορία του σουρρεαλισμού, μτφ. Αλεξάνδρα Παπαθανασοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα, 1978, σ. 17-21, 36-48. (pdf) 4. Βάσω Μπαρμπούση, «Ο χορός στον 20ό αιώνα: μια άλλη ανάγνωση», στο: Κάτια Βαρσάμη (επιμ.), Χορός και αφηγηματικότητα. Πρακτικά ημερίδας, Εκδόσεις Πανεπιστήμιου Πατρών, Πάτρα 2010, σ. 35-44. (pdf) 5. Λίλα Καρακώστα, «Το Τριαδικό μπαλέτο: ένα ιστορικό αντι-μπαλέτο», περ. Σκηνή, τχ. 3 (2011), σελ. 16-33. (pdf) 6. Olga Taxidou, «Η χορεύτρια και η υπερμαριονέτα: Ισιδώρα Ντάνκαν και Έντουαρντ Γκόρντον Κρέιγκ», Θεάτρου πόλις, τχ. 1 (2014), σ. 132-153. (pdf) 7. Ελισάβετ Αρσενίου, «Επίμετρο», στο: Γερτρούδη Στάιν, Τρυφερά κουμπιά: Αντικείμενα – Φαγητά – Δωμάτια (Tender Buttons: Objects – Food – Rooms, 1914), μτφ.-επίμετρο Ελ. Αρσενίου, Τυπωθήτω – Γιώργος Δάρδανος, Αθήνα 2008, σ. 93-115. (pdf) 8. Σάββας Πατσαλίδης, Θέατρο και Θεωρία: Περί (Υπο)κειμένων και (Δια)κειμένων, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2000, σ. 297-329 (κεφ. Jarry, Apollinaire, Artaud, Πίνακας Ονομάτων και Γεγονότων 1890-1940). (pdf) 9. Σάββας Πατσαλίδης, «Performance art: από τις αναπαραστάσεις του κόσμου στις παραστάσεις του «εγώ», στο: Από την αναπαράσταση στην παράσταση. Σπουδή ορίων και περιθωρίων, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004, σ. 199-211. (pdf) 10. Στέλλα Θεοδωράκη, Κινηματογραφικές Πρωτοπορίες, Νεφέλη, Αθήνα 1990, σ. 59-88. (pdf)