Ηλεκτρονική Διάθεση Μαθήματος
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Ο όρος «μεταδραματικό θέατρο», που πρότεινε ο Γερμανός θεατρολόγος Hans-Thies Lehmann, έχει καταφέρει να επικρατήσει την τελευταία εικοσαετία, για να χαρακτηρίσει πρόσφατες, αλλά και παλιότερες, σκηνικές πραγματικότητες, που παρέκκλιναν αποφασιστικά από το παραδειγματικό μοντέλο του δραματικού θεάτρου. Το μάθημα θα επιχειρήσει μια περιδιάβαση στο πολύμορφο τοπίο του μεταδραματικού, με στόχο να προσφέρει στους φοιτητές εργαλεία ανάγνωσης και αποκωδικοποίησης των κύριων μορφών και τεχνικών της νέας αυτής σκηνικής γλώσσας. Καθώς η στερεοτυπική διάκριση θεωρίας και πράξης έχει καταστεί άκυρη στο πλαίσιο παραστασιακών μορφών που τις εμπεριέχουν αξεδιάλυτα, το μάθημα είναι ανοιχτό στη χρήση εργαλείων της παράστασης, πέραν από εκείνων του λόγου. Η ανάληψη (θεωρητικών και πρακτικών) εργασιών είναι απαραίτητη για όσους παρακολουθήσουν το μάθημα, στο οποίο θα κληθούν να συνεισφέρουν θεατρολόγοι και καλλιτέχνες της νέας γενιάς.
Περιεχόμενο Μαθήματος
Θέατρο και δράμα. Το δραματικό θέατρο. Δράμα και καθημερινή ζωή. Φυσικοποίηση του δράματος. / Προτάσεις για εργασίες. Υπάρχει θέατρο μετά το δράμα; Κρίση του δράματος. Τι είναι το μεταδραματικό; Στοιχεία του μεταδραματικού. Προϊστορία του μεταδραματικού θεάτρου. (Case studies: Craig, Artaud, Witkievicz, Gertrude Stein). Μεταδραματικό και ιστορικές πρωτοπορίες. (μάθημα 1)
Νεο-avant-garde και μεταδραματικό. (Παράσταση: Dionysus in '69, Paradise Now). Ο ρόλος του θεατή. (μάθημα 2) Cage/Cunningham.
Οι Forced Entertainment και η τάση του «Επινοημένου θεάτρου». (--) (μάθημα 3)
Η περίπτωση Κάντορ. Θέατρο και αυτοβιογραφία. [Νεκρή τάξη, κ.ο.κ.] μάθημα 4
Η συμβολή της περφόρμανς στην ανατροπή του παραδειγματικού μοντέλου της παράστασης. (μάθημα 5) [Από την Abramovic στον Jan Fabre] Η performance ως νέα οντολογία του θεάτρου (Schechner)
Το Devised Theatre και οι τεχνικές του (Δανάη Θεοδωρίδου). (μάθημα 6)
Το φορμαλιστικό θέατρο (Ουίλσον, Καστελούτσι,
Το σωματικό θέατρο (Γκροτόφσκι, Χοροθέατρο, Σουζούκι, DV8, Physical Theatre)
Μοντάζ και κολάζ (Complicité,
Δραματουργίες του πραγματικού (Ρίμινι, And Company & Co, Αζάς)
Ένα νέο μουσικό θέατρο (Μάρταλερ, Γκαίμπελς)
Αποδόμηση των κλασσικών (Κάστορφ, Βαρλικόφσκι, Γκρύμπερ)
Θέατρο και νέες τεχνολογίες (Λεπάζ, Gob Squad
Μεταδραματική δραματουργία (Μύλλερ, Χάντκε, Κέιν, Γιέλινεκ, κ.α.)
Επιπρόσθετη βιβλιογραφία για μελέτη
Sugiera, Malgorzata (2004). Beyond Drama: Writing for Postdramatic Theatre. Theatre Research International, 29 (1), pp. 6–28.
Fischer-Lichte, Erika; Wihstutz, Benjamin (2018). Transformative Aesthetics. Oxon and New York: Routledge.
Jürs-Munby, Karen; Carroll, Jerome; Giles, Steve (2014). Postdramatic Theatre and the Political: International Perspectives on Contemporary Performance. Methuen Drama.
Fuchs, Elinor (Summer 2008). "Postdramatic Theatre by Hans-Thies Lehmann and Karen Jürs-Munby (review)". TDR. 52 (2): 178–183.