Είστε εδώ

Ακαδημαϊκή Πιστοποίηση

Σύμφωνα με το Ν.4009/11 (άρθρα 70 – 72), καθιερώνεται και στην Ελλάδα η διαδικασία ακαδημαϊκής πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Στην ΑΔΙΠ, που μετονομάσθηκε σε Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση, ανατέθηκε η ευθύνη οργάνωσης των διαδικασιών πιστοποίησης και έκδοσης της τελικής απόφασης.

Η διαδικασία ακαδημαϊκής πιστοποίησης αφορά στα προγράμματα σπουδών που εκπονούνται μετά την ψήφιση του νόμου, ενώ τα προγράμματα σπουδών που παρέχονται από τα τμήματα των ΑΕΙ κατά τη δημοσίευση του Ν.4009/11 θεωρούνται πιστοποιημένα έως την ολοκλήρωση των διαδικασιών αξιολόγησης των τμημάτων με βάση το Ν.3374/2005, και τη συνακόλουθη πρόσκληση τους από την ΑΔΙΠ για να πιστοποιηθούν.

Η σειρά των ενεργειών που προβλέπεται από τις τρέχουσες διατάξεις έχει ως εξής: Τα νέα προγράμματα σπουδών, εγκρίνονται αρχικά από τον Πρύτανη του ΑΕΙ, με εισήγηση της κοσμητείας και σύμφωνη γνώμη της Συγκλήτου (άρθρο 32 Ν.4009/11). Σε αυτό το στάδιο θεωρούμε, επιβεβλημένη την ενεργό και ουσιαστική συμμετοχή της ΜΟΔΙΠ κάθε ιδρύματος καθότι ο ρόλος της είναι η διασφάλιση της ποιότητας στις εσωτερικές διαδικασίες. Ακολούθως, τα προγράμματα υποβάλλονται στην ΑΔΙΠ για τη διαδικασία ακαδημαϊκής πιστοποίησης από επιτροπές εμπειρογνωμόνων σύμφωνα με τα άρθρα 70 – 72 του Ν.4009/11. Διευκρινίζεται ότι με ευθύνη του ΑΕΙ τα ως άνω νέα Προγράμματα Σπουδών μπορούν να τεθούν σε λειτουργία πριν την πιστοποίηση τους από την ΑΔΙΠ.

Οι βασικές ενότητες κριτηρίων πιστοποίσης που προβλέπονται στο άρθρο 72 “Κριτήρια Πιστοποίησης” του Ν.4009/11 είναι:
α) η ακαδημαϊκή φυσιογνωμία και ο προσανατολισμός του προγράμματος σπουδών,
β) τα μαθησιακά αποτελέσματα και τα επιδιωκόμενα προσόντα σύμφωνα με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων Ανώτατης Εκπαίδευσης
γ) η δομή και η οργάνωση του προγράμματος σπουδών,
δ) η ποιότητα και αποτελεσματικότητα του διδακτικού έργου
ε) η καταλληλότητα των προσόντων του διδακτικού προσωπικού,
στ) η ποιότητα του ερευνητικού έργου της ακαδημαϊκής μονάδας,
ζ) ο βαθμός σύνδεσης της διδασκαλίας με την έρευνα,
η) η ζήτηση στην αγορά εργασίας των αποκτώμενων προσόντων και
θ) η ποιότητα των υποστηρικτικών υπηρεσιών, όπως οι διοικητικές υπηρεσίες, οι βιβλιοθήκες και οι υπηρεσίες φοιτητικής μέριμνας.