ΕΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ

Πληροφορίες Μαθήματος
ΤίτλοςΕΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ / ΕΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ
ΚωδικόςΣΤ0400
ΣχολήΚαλών Τεχνών
ΤμήμαΘεάτρου
Κύκλος / Επίπεδο1ος / Προπτυχιακό
Περίοδος ΔιδασκαλίαςΧειμερινή/Εαρινή
Υπεύθυνος/ηΚωνσταντίνα Ριτσάτου
ΚοινόΌχι
ΚατάστασηΕνεργό
Course ID600020135

Πρόγραμμα Σπουδών: ΠΠΣ Τμήματος Θεάτρου (2019-σήμερα)

Εγγεγραμμένοι φοιτητές: 47
ΚατεύθυνσηΤύπος ΠαρακολούθησηςΕξάμηνοΈτοςECTS
Δραματολογία-ΠαραστασιολογίαΥποχρεωτικό Κατεύθυνσης535
ΥποκριτικήΕπιλογής Κατεύθυνσης535
Σκηνογραφία-ΕνδυματολογίαΕπιλογής Κατεύθυνσης535
ΣκηνοθεσίαΥποχρεωτικό Κατ' Επιλογήν535

Πληροφορίες Τάξης
ΤίτλοςΕΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ
Ακαδημαϊκό Έτος2023 – 2024
Περίοδος ΤάξηςΧειμερινή
Διδάσκοντες μέλη ΔΕΠ
Class ID
600233171
Τύπος Μαθήματος
Eιδίκευσης / Kατεύθυνσης
Τρόπος Παράδοσης
  • Πρόσωπο με πρόσωπο
Ηλεκτρονική Διάθεση Μαθήματος
Γλώσσα Διδασκαλίας
  • Ελληνικά (Διδασκαλία, Εξέταση)
Γενικές Ικανότητες
  • Εφαρμογή της γνώσης στην πράξη
  • Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις
  • Λήψη αποφάσεων
  • Αυτόνομη εργασία
  • Ομαδική εργασία
  • Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον
  • Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
  • Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα
  • Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου
  • Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
  • Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
Περιεχόμενο Μαθήματος
Περιγραφή μαθήματος Το μάθημα εξετάζει την κατ’ εξοχήν περίοδο της Μπελ Επόκ (περίπου από την τελευταία δεκαετία του 19ου μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο), επιδιώκοντας να συνδέσει την εγχώρια θεατρική ζωή με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Από το σύνολο της δραματουργίας της εποχής εστιάζει στα έργα που αποτυπώνουν την προσπάθεια των συγγραφέων να αντλήσουν θεματικά και μορφικά μοτίβα από την λαϊκή παράδοση και τα επιτεύγματα του προφορικού πολιτισμού: το δημοτικό τραγούδι, τους θρύλους, τις παραδόσεις και τα λαϊκά παραμύθια. Η ανάπτυξη της εγχώριας Λαογραφίας, το κίνημα του Δημοτικισμού, η πρόσληψη της νεότερης ευρωπαϊκής δραματουργίας, η συνάντηση με την ψυχαγωγική λειτουργία του θεάτρου, οι ιδέες του Σοσιαλισμού και του Νίτσε, το ρεύμα του Συμβολισμού και του Αισθητισμού, δημιουργούν τους βασικούς άξονες για την ερμηνευτική προσέγγιση των έργων και των παραστάσεων (βλ. αναλυτικά το διάγραμμα του μαθήματος). 1. Εισαγωγικό: Μεθοδολογικές επισημάνσεις – εστίαση – στόχευση. Χρονολογικά πλαίσια: Η τελευταία δεκαετία του 19ου και η πρώτη του 20ού αιώνα (περίπου μέχρι τους Βαλκανικούς πολέμους). Άρωμα Belle Époque στην Ευρώπη. Η εξαίρεση των «ρεαλιστικών» - «νατουραλιστικών» έργων, η εστίαση στο Συμβολισμό και στη λαϊκή παράδοση. Η ύλη: τα έργα, οι πρόλογοι και άλλα θεωρητικά κείμενα των συγγραφέων, οι ιστορικές αφηγήσεις. Ο τρόπος εργασίας και η αξιολόγηση του μαθήματος. 2. Ιστορικό πλαίσιο στην Ευρώπη και την Ελλάδα - Θεατρική τέχνη Η περιπέτεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας στη στροφή του αιώνα. Η παρισινή έκθεση του 1900. Η Αθήνα της ραγδαίας αστικοποίησης, του Τρικούπη και του Δεληγιάννη, πριν και μετά την πτώχευση του 1893. Οι συνέπειες του ελληνοτουρκικού πολέμου (1897). Βενιζελισμός και αστικός εκσυγχρονισμός. Η Λαογραφία αντίβαρο του εξευρωπαϊσμού, ο Σοσιαλισμός, ο Δημοτικισμός και ο Νεορομαντισμός. Δραματουργία: παλαιά και νέα είδη, «εμπορικά» έργα και «φιλολογικά» δράματα. Η «ασφυξία» των Ελλήνων συγγραφέων από το «στενόν περίφραγμα» της «γαλλικής θεατρικής φιλολογίας» (Γ. Τσοκόπουλος, 1912). Σκηνική πράξη: νέες αναζητήσεις στην υποκριτική τέχνη, νέα γενιά ηθοποιών, Βεντετισμός, η ανάδυση του σκηνοθέτη και του σκηνογράφου. Λαϊκά θεάματα: Καραγκιόζης, Παντομίμα, Μαριονέτες, κ.ά. 3. Το Δραματικό Ειδύλλιο ‘στεγάζει’ το δημοτικό τραγούδι Από την διάδοση της θεωρίας του Χέρντερ στα έργα του Λούντβιχ Τικ, Ο ξανθός Έκμπερτ. Η λαϊκή παράδοση πηγή της δραματουργίας: το δημοτικό τραγούδι. Οι προγενέστερες εγχώριες απόπειρες: η δραματοποίηση του θρύλου της Φροσύνης, ο Σπ. Βασιλειάδης στον πρόλογο της Γαλάτειας. Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας του Δ. Κορομηλά και η Χάϊδω η λυγερή του Π. Μελισσιώτη. Σπυρίδων Περεσιάδης, Η Γκόλφω (ερασιτεχνική παράσταση Ακράτα Πελοποννήσου 1893, θίασος Πρόοδος του Δ. Κοτοπούλη Αθήνα 1894). «Πατριωτικό» ή «φουστανελάτο μελόδραμα», Η Σκλάβα (1895). Οι νέες δυνατότητες στη σκηνική πράξη. Η Γκόλφω: πολυπαιγμένο έργο με μεγάλη απήχηση εντός και εκτός συνόρων (Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Οδησσός, Παρίσι), στο θέατρο και στον ελληνικό κινηματογράφο (η πρώτη βωβή ταινία μεγάλου μήκους, 1914). Οι πρόσφατες παραστάσεις: Χώρος (Σίμος Κακάλας, 2004) και Εθνικό Θέατρο (Νίκος Καραθάνος 2013). 4. Λαογραφία και Δημοτικισμός - Εγχώριες εκδοχές του Συμβολισμού Από το Ταξίδι του Ψυχάρη (1888) στα «Ορεστειακά» (1903). Ιδεολογικές αγκυλώσεις και πρωτοποριακοί ακροβατισμοί. Από τον Νατουραλισμό στον Συμβολισμό, οι μετα-ιμπρεσιονιστικές αναζητήσεις στην Ευρώπη, η Ψυχανάλυση, η Αρ Νουβώ, η εκκολαπτόμενη πρωτοπορία (avant-garde). Μεταξύ Νατουραλισμού και Συμβολισμού: το ευρωπαϊκό θέατρο της Μπελ Επόκ και οι επιδράσεις του στην εγχώρια θεατρική ζωή. Η λαϊκότροπη εκδοχή του «εθνικού» δραματολογίου απάντηση στο «ξενόφερτο» ρεπερτόριο. Η παράσταση των Βρυκολάκων του Ίψεν στην Αθήνα (1894) από τον θίασο του Ευτύχιου Βονασέρα και Ο Βουρκόλακας του Αργύρη Εφταλιώτη (1894): το δημοτικό τραγούδι (η παραλογή «Του νεκρού αδερφού») και η δημοτική γλώσσα. Ερασιτεχνική παράσταση στη Βάρνα το 1895. 5. Λαογραφία και Αρχαιολατρία – η αναδίπλωση του ιδεολογήματος της «συνέχειας» Οι θρύλοι και οι παραδόσεις στην εγχώρια δραματουργία: θεματοφύλακες της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς. Οι λαογραφικές συλλογές του Ν. Πολίτη και του Δ. Καμπούρογλου. Η καλλιέργεια του παραμυθοδράματος στην Ευρώπη και ο αντίκτυπος στην Ελλάδα. Δράματα που σφραγίζουν τις σχετικές αναζητήσεις: Σαίξπηρ, Χειμωνιάτικο παραμύθι, Χάουπτμαν, Η βουλιαγμένη καμπάνα (Märchendrama), Μάτερλινγκ, Οι επτά πριγκίπισσες. Δ. Καμπούρογλου, Η Νεράιδα του Κάστρου (παράσταση 1894): η αρπαγή της Καρυάτιδας από τον Έλγιν και η μεταμόρφωσή της στη δραματουργία της Μπελ Επόκ. Το «πραγματικόν» και το «υπερφυσικόν» επί σκηνής: κριτικές αναταράξεις στα δημοσιεύματα της εποχής. 6. Η συμβολή του Γιάννη Καμπύση στην καλλιέργεια του παραμυθοδράματος: Το δαχτυλίδι της μάνας (1898), Ανατολή (1901), Αρήγιαννος (1901). Τα παραμυθιακά μοτίβα και η επεξεργασία τους. Η διαμονή του Καμπύση στη Γερμανία (1898-1899) και η πρόσληψη της γερμανικής πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής. Το περιοδικό Διόνυσος (1901). Η αποφασιστική ρήξη της εγχώριας δραματουργίας με τα έργα του παρελθόντος στο μεταίχμιο του 19ου προς τον 20ό αιώνα. Το ομώνυμο λιμπρέτο του Μ. Καλομοίρη (1916). Τα δραματοποιημένα μοτίβα της δημοτικής παράδοσης στο λυρικό θέατρο. 7. Η εποχή του Ψυχάρη και οι δραματουργικές του υποδείξεις. Νέα Σκηνή (1901-1905) και Βασιλικό Θέατρο (1901-1908). Κορύφωση του γλωσσικού ζητήματος: πρωτότυπο ή μετάφραση; Συγχρονικά ο τόμος του Ψυχάρη Για το Ρωμαίϊκο Θέατρο (1901), οι διακηρύξεις του πολυσέλιδου Προλόγου: τα λαϊκά παραμύθια πηγή της εγχώριας δραματουργίας, η καλλιέργεια του «ρωμαίϊκου συβολισμού», η δημοτική γλώσσα του θεάτρου. Η πρόσληψη γερμανικών και γαλλικών ρευμάτων στο ψυχαρικό έργο. Οι μεταμορφώσεις του «Λαού» στον Κυρούλη και τον Γουανάκο (1901). Οι «Νιτσέοι» και οι «Περάθρωποι» της Αθήνας στην ανατολή του 20ού αιώνα. Η παράσταση του Γουανάκου από το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου (θεατρική περίοδος 1980-1981). 8. Στη σκηνή του θεάτρου ή στο θέατρο του νου; Η συγγραφή και η πρόσληψη της Τρισεύγενης του Κωστή Παλαμά. Η ποίηση απέναντι στη σκηνική πραγμάτωση. Ο συγγραφέας ή ο σκηνοθέτης; Η αναδίπλωση μιας παλιάς ιστορίας. Κ. Παλαμάς εναντίον Κ. Χρηστομάνου: οι περιπέτειες της Τρισεύγενης (1903). Η διένεξη στους κόλπους της Θεατρολογίας και της Ιστοριογραφίας μέχρι σήμερα. 9. Νεορομαντικές όψεις και νιτσεϊκή φιλοσοφία. Το τάμα, η θυσία και ο προορισμός του καλλιτέχνη-μεσία. Η αποτύπωση της πρόσληψης των νιτσεϊκών ιδεών. Η επεξεργασία παραμυθιακών μοτίβων. Σ. Σκίπης, Αγιά Βαρβάρα (1904), Ο γύρος των ωρών, Η νύχτα της Πρωτομαγιάς, (1909). 10. Η ακαδημαϊκή όψη της ενσωμάτωσης του λαϊκού πολιτισμού στη δραματουργία. Ηλίας Βουτιερίδης, Το γιοφύρι της Άρτας (1905): ο λαϊκός θρύλος και το δημοτικό τραγούδι πάνω στα δάνεια από την αρχαία τραγωδία. Η απάντηση του Παντελή Χόρν, Το ανεχτίμητο (1906). 11. Τα πρώιμα θεατρικά έργα του Νίκου Καζαντζάκη. Μια ακόμα απόδοση του δημοτικού τραγουδιού «Της Άρτας το γεφύρι»: Ο Πρωτομάστορας, τραγωδία (εκδ. 1910). Το λιμπρέτο στην ομότιτλη όπερα του Μ. Καλομοίρη (1916). Η αντιφατική σχέση Λαογραφίας – Ηθογραφίας – Ρεαλισμού και οι επιπτώσεις στη σκηνική πράξη. 12. Ήθη, έθιμα και τελετουργίες στη δραματουργία της Μπελ Επόκ. Γρηγόριος Ξενόπουλος, Ψυχοσάββατο, (παρ. 1911). Τα παραμυθοδράματα του Ι. Πολέμη (1862-1924), Ο βασιλιάς ανήλιαγος (1910), παράσταση από τον θίασο της Μ. Κοτοπούλη και βραβείο του Αβερώφειου δραματικού διαγωνισμού του Ωδείου Αθηνών (κρινόταν η παράσταση). Πολλά δημοσιεύματα και διενέξεις. Ι. Πολέμη, Μια φορά κ’ έναν καιρό (1924). 13. Τα παραμυθοδράματα στο Μεσοπόλεμο. Συμπεράσματα – συζήτηση – αξιολόγηση.
Τύποι Εκπαιδευτικού Υλικού
  • Σημειώσεις
  • Διαφάνειες
  • Βιβλίο
Χρήση Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών
Χρήση Τ.Π.Ε.
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία
  • Χρήση Τ.Π.Ε. στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Αξιολόγηση Φοιτητών
Περιγραφή
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ • Προϋπόθεση για την ουσιαστική επαφή με το γνωστικό αντικείμενο του μαθήματος είναι η έγκαιρη μελέτη (πριν από κάθε τρίωρη συνάντηση) των θεατρικών έργων με τη σειρά που θα εξεταστούν. • Παράλληλα κρίνεται απαραίτητη η σταδιακή αξιοποίηση βασικών τόμων της βιβλιογραφίας που θα επισημανθούν από το πρώτο μάθημα. • Τρόπος διεξαγωγής του μαθήματος: A. Eισήγηση της διδάσκουσας γύρω από τους βασικούς άξονες του διαγράμματος που θα προβάλλεται σε power point μαζί με εποπτικό υλικό και θα ακολουθεί συζήτηση. Οι σημειώσεις θα αναρτούνται στο e-learning. B. Προφορική παρουσίαση (προαιρετικές εργασίες από φοιτητές) του έργου που εξετάζεται κάθε φορά: σύνδεση με το ιστορικό του πλαίσιο, εργοβιογραφικά του συγγραφέα, διάγραμμα πλοκής, δραματολογική ανάλυση χαρακτήρων, σχολιασμός ιδεολογικού υποστρώματος, σκηνική παρουσία, κ. ά. • Οι προαιρετικές εργασίες πάνω στα έργα μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά στην εμβάθυνση και αφομοίωση του περιεχομένου του μαθήματος. • Η εργασία για κάθε έργο περιλαμβάνει: ερευνητική – βιβλιογραφική αναζήτηση, σύνδεση του δράματος με το ιστορικό του πλαίσιο (αισθητικά- καλλιτεχνικά ρεύματα, σκηνικές συμβάσεις, ιδεολογικές προεκτάσεις), επισήμανση και σχολιασμό αξιοπρόσεκτων ζητημάτων, δραματολογική ανάλυση, κ. ά. • Η εργασία παρουσιάζεται προφορικά και είναι χρήσιμο να συνοδεύεται από γραπτό διάγραμμα της πλοκής του έργου και των κύριων ζητημάτων που θα θιχτούν στην παρουσίαση. • Η τελική αξιολόγηση στο τέλος του εξαμήνου γίνεται με γραπτές εξετάσεις σε θέματα υποχρεωτικά και επιλογής, κριτικής αποτίμησης και ερμηνευτικής προσέγγισης του περιεχομένου του μαθήματος.
Μέθοδοι Αξιολόγησης Φοιτητών
  • Γραπτή Εξέταση με Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης (Συμπερασματική)
  • Γραπτή Εξέταση με Ερωτήσεις Εκτεταμένης Απάντησης (Συμπερασματική)
  • Δημόσια Παρουσίαση (Διαμορφωτική)
Βιβλιογραφία
Βιβλιογραφία μαθήματος (Εύδοξος)
Κατάλογος των έργων με την σειρά που θα εξεταστούν Σε ηλεκτρονική μορφή στη βάση του ερευνητικού έργου Θέατρο και λαϊκή παράδοση: www.theatrokaiparadosi 1. Σπυρίδων Π. Περεσιάδης, Η Γκόλφω, [παράσταση 1894], Έκδοσις και τύπος Οίκου Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου, Α. Ε., Αθήνα χ.χ. 2. Αργύρης Εφταλιώτης, Ο Βουρκόλακας, δράμα σε τρεις πράξεις, στο περιοδικό Εστία, σε συνέχειες: αρ. 28, 20-11-1894, σ. 436-443 / αρ. 29, 4-12-1894, σ. 449-456 / αρ. 30, 18-12-1894, σ. 469-473. 3. Δημήτριος Γρ. Καμπούρογλου, Η Νεράιδα του Κάστρου, [παράσταση 1894], (Εθνικόν Αριστείον 1923), Δράμα εις πράξεις τέσσερις (Η σκηνή εις τας Αθήνας κατά τα έτη 1801-1803), εκδοτικός Οίκος Δ & Π. Δημητράκου, Αθήνα χ.χ., [192;]. 4. Γιάννης Καμπύσης, Το δαχτυλίδι της μάνας [πρώτη έκδοση 1898], στον τόμο: Καμπύσης, Άπαντα, αναστύλωσε Γ. Βαλέτας, Πηγή, Αθήνα 1972, σ. 220-253. 5. [Γιάννης] Ψυχάρης, Ο Γουανάκος, στον τόμο: Για το Ρωμαίικο Θέατρο. Ο Κυρούλης, δράμα. Ο Γουανάκος, κωμωδία, Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Αθήνα 1901, σ. 236-341. 6. Κωστής Παλαμάς, Τρισεύγενη, δράμα σε τέσσερα μέρη, [1902], φιλολογική επιμέλεια Βάλτερ Πούχνερ, Νεοελληνική Βιβλιοθήκη, Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, Αθήνα 1995. 7. Σωτήρης Σκίπης, Αγιά Βαρβάρα, δράμα τετράπραχτο 1904, Le Puy-en-velay, Παρίσι 1909. 8. Ηλίας Βουτιερίδης, Το γιοφύρι της Άρτας, τραγωδία, σε συνέχειες στο Νουμά, έτος Γ΄, αρ. 148, 15-5-1905, σ. 3-6 / αρ. 149, 22-5-1905, σ. 4-6 / αρ. 150, 29-5-1905, σ. 3-6 / αρ. 151, 5-6-1905, σ. 2-6. 9. Παντελής Χόρν, Το ανεχτίμητο, δράμα σε τρία μέρη, [1906], στον τόμο: Παντελή Χορν, Τα θεατρικά, τ. Α΄, εισ.- επιμ. Έφη Βαφειάδη, Ίδρυμα Γουλανδρή Χόρν, Αθήνα 1993, σ. 183-267. 10. Πέτρος Ψηλορείτης [Νίκος Καζαντζάκης], Ο Πρωτομάστορας, τραγωδία, στο περιοδικό στο περιοδικό Παναθήναια, έτος Ι΄, τχ. 233-234, 15-30 Ιουνίου 1910, σ. 131-144. 11. Γρηγόριος Ξενόπουλος, Ψυχοσάββατο, Σύγχρονη τραγωδία μονόπρακτη με Ιντερμέτζο, [παράσταση 1911], στον τόμο: Θέατρο. Ραχήλ, Χερουβείμ, Ψυχοσάββατο, Στέλλα Βιολάντη, Αδελφοί Βλάσση, Αθήνα 1991, σ. 165-190. 12. Ιωάννης Πολέμης, Μια φορά κ’ έναν καιρό, Παραμυθόδραμα σε τέσσερα μέρη, εκδότης Ι. Ν. Σιδέρης, Αθήνα χ.χ. [ψηφιοποιημένο στην Ανέμη]. Θεατρικά έργα του ευρωπαϊκού δραματολογίου που πρέπει να γνωρίζετε: Ενδεικτικά Σαίξπηρ, Χειμωνιάτικο παραμύθι Χάουπτμαν, Η βουλιαγμένη καμπάνα Μάτερλινγκ, Οι επτά πριγκίπισσες Προτεινόμενα συγγράμματα 1. Θόδωρος Χατζηπανταζής, Από του Νείλου μέχρι του Δουνάβεως, 1876-1897, τ. Β1-Β2 (σετ), Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2012 (Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 22691813). 2. Γεώργιος Δερτιλής, Ιστορία του ελληνικού κράτους 1830-1920, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2014 (Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 41954587). 3. Θόδωρος Χατζηπανταζής, «Ρωμαίικος Συβολισμός». Διασταύρωση εγχώριας λαϊκής παράδοσης και ευρωπαϊκής πρωτοπορίας στο νεοελληνικό θέατρο ή Θέατρο και εθνική ταυτότητα στην Ελλάδα, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2018 (Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 77108748). 4. Βάλτερ Πούχνερ Το παραδοσιακό λαϊκό θέατρο στην Ελλάδα και τη Βαλκανική, Αρμός, Αθήνα 2017 (Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 68386792). 5. Κυριακή Πετράκου, Θεατρικές (Σ)Τάσεις και πορείες. Δεκαέξι μελετήματα για το νεοελληνικό θέατρο, Παπαζήσης, Αθήνα 2007 (Κωδικός Βιβλίου στον Εύδοξο: 30130).
Τελευταία Επικαιροποίηση
15-11-2021