ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Οι φοιτητές υποβάλλουν κατά ζεύγη πρόοδο 2.000-2.500 λέξεων κατά την 11η-12η εβδομάδα σε συναφές με το αντικείμενο του μαθήματος θέμα, η οποία αποτελεί το προοίμιο τελικής γραπτής εργασίας 4.000-5.000 λέξεων, όπου αναπτύσσεται πλήρως και εμπεριστατωμένα το επιλεγμένο θέμα. Κριτήρια αξιολόγησης της προόδου και της τελικής εργασίας είναι: 1. Θεωρητικό και μεθοδολογικό υπόβαθρο (20%), 2. Δομή και συνοχή της εργασίας (15%), 3. Ανάλυση και η κριτική σκέψη (20%), 4. Αξιολόγηση επιχειρημάτων (20%) 5. Χρήση πηγών και βιβλιογραφίας (10%), 6. Γλωσσική και τεχνική επιμέλεια (5%), 7. Συμπεράσματα και ενδεχόμενες προτάσεις (10%). Από την αξιολόγηση της προόδου και της τελικής γραπτής εργασίας προκύπτουν το 30% και το 50% αντίστοιχα της συνολικής βαθμολογίας στο μάθημα. Το υπόλοιπο 20% προκύπτει από τη συμμετοχή στις παρουσιάσεις και τις συζητήσεις μέσα στην αίθουσα.

Δεν διατίθεται εγχειρίδιο από τον Εύδοξο, καθώς το μάθημα είναι μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών.

Baldi, P., & Hasebrink, U. (Επιμ.). (2007). Broadcasters and citizens in Europe: Trends in media accountability and viewer participation. Intellect Books. Barker, C., & Jane, E. (2021). Πολιτισμικές σπουδές: θεωρία και πρακτική. Εκδόσεις Τζιόλα. Castells, M. (1989). The informational city: Information technology, economic restructuring and the urban‑regional process. Blackwell Publishers. Downing, J. (Επιμ.). (2010). The Sage international encyclopedia of alternative media. Sage. Dupagne, M., & Seel, P. (1998). High definition television: A global perspective. Iowa State University Press. Falk, J.H. (2009). Identity and the museum visitor experience. Left Coast Press. Florida, R. (2014). The rise of the creative class. Basic Books. Hallin, D., & Mancini, P. (2004). Comparing media systems: Three models of media and politics. Cambridge University Press. Hesmondhalgh, D. (2018). The cultural industries (4η έκδ.). Sage. Hill, M. (1999). The policy process in the modern state. Prentice Hall, Harvester Wheatsheaf. Kaitatzi-Whitlock, S. (1996). Pluralism and media concentration in Europe: Media policy as industrial policy. European Journal of Communication, 11(1), 5–27. h​t​t​p​s​:​/​/​d​o​i​.​o​r​g​/​1​0​.​1​1​7​7​/​0​2​6​7​3​2​3​1​9​6​0​1​1​0​0​4​0​0​3 Kaitatzi-Whitlock, S. (1997). The political economy of the media at the root of the EU’s democracy deficit. Στο I. Bundebjerg & P. Madsen (Επιμ.), Democracy, media and European culture (σελ. [page range]). Intellect Books. Kaitatzi-Whitlock, S. (1997). The privatizing of conditional access control in the European Union. Communications and Strategies, 25(1), [page range]. IDATE. Kaitatzi-Whitlock, S. (2005). Europe’s political communication deficit. Arima Abramis Academic Publishing. Lukes, S. (2007). Εξουσία: Μια ριζοσπαστική θεώρηση. Σαββάλας. Mansell, R., & Raboy, M. (Επιμ.). (2010). The handbook of global media and communication policy. Wiley-Blackwell. Napoli, P. M. (2023). What is media policy? The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 707(1), 29–45. h​t​t​p​s​:​/​/​d​o​i​.​o​r​g​/​1​0​.​1​1​7​7​/​0​0​0​2​7​1​6​2​2​3​1​2​1​1​3​8​7 Papathanassopoulos, S., & Negrine, R. (Επιμ.). (2010). Communications policy: Theories and issues. Palgrave Macmillan. Papathanassopoulos, S., & Negrine, R. (2011). European media: Structures, politics and identities. Polity Press. Pine, J., & Gilmore, J. H. (2011). The experience economy: Work is theater and every business a stage. Harvard Business School Press. Terzis, G. (Επιμ.). (2007). European media governance: National and regional dimensions. Intellect Books. Wasko, J., et al. (Επιμ.). (2011). The handbook of political economy of communications. Wiley-Blackwell. Δεληγιάννη, Έ. (2004). Ηθική των ΜΜΕ (ενότητες για την τηλεόραση χωρίς σύνορα, την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εκπομπών και την απαγόρευση συντρέχοντος ελέγχου. Υπόθεση Turner / Delanoe, σελ. 48–55). Εκδόσεις Ι. Σιδέρης. Καϊτατζή-Γουίτλοκ, Σ. (2010). Μορφές και μέσα πολιτικής επικοινωνίας. University Studio Press. Καϊτατζή-Γουίτλοκ, Σ. (1998). Η ευρωπαϊκή πολιτική επικοινωνιών: Ο τομέας των οπτικοακουστικών υπηρεσιών. Επιστημονική Επιθεώρηση, Σύγχρονα Θέματα, [issue], [page range]. Καϊτατζή-Γουίτλοκ, Σ. (1998). Πολιτική επικοινωνία και επικοινωνιακή πολιτική: Επικίνδυνες σχέσεις σε φαύλο κύκλο. Ζητήματα Επικοινωνίας, 12-13, 33–51. Καϊτατζή-Γουίτλοκ, Σ. (1999). Δικαίωμα απάντησης και 'αυτορρύθμιση' στην τηλεόραση. Το Σύνταγμα, 25(3–4), [page range]. Καϊτατζή-Γουίτλοκ, Σ. (2005). Η απουσία κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας ως απόρροια της απουσίας ευρωπαϊκής δημόσιας σφαίρας. Στο Σ. Καϊτατζή-Γουίτλοκ & Α. Μπαλτζής (Επιμ.), Καινοτομίες και προκλήσεις στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ (σελ. 25–60). University Studio Press. Κόνσολα, Ν. (2006). Πολιτιστική ανάπτυξη και πολιτική. Εκδόσεις Παπαζήσης. Στρατηλάτης, Κ. (2006). Συντάσσοντας το δικαίωμα δημόσιας ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Εκδόσεις Σάκκουλα.