Επιπρόσθετη βιβλιογραφία για μελέτη
• Christopher B. Balme, «Κείμενο και παράσταση», Εισαγωγή στις Θεατρικές Σπουδές, µτφ. Ρωμανός Κοκκινάκης και Βίκυ Λιακοπούλου, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 147-163.
• Σάββας Πατσαλίδης, «Ένα εκπαιδευτικό εγχειρίδιο για τη μελέτη του δράματος», σκηνή, τχ. 4 (2012), σ. 144-165 και Θέατρο και θεωρία ΙΙ: (Μετα)μοντέρνες διαδρομές σε τόπους, ουτοπίες και ετεροτοπίες, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2019, σ. 563-585.
Friedrich von Schiller, Ραδιουργία και έρως
• Erich Auerbach, «Μίλλερ ο μουσικός» στο Μίμησις: η εικόνα της πραγματικότητας στη δυτική λογοτεχνία (1946), μτφ. Λευτέρης Αναγνώστου, Μ.Ι.Ε.Τ, Αθήνα 2005, σ. 574-598.
• Erika Fischer-Lichte, Ιστορία ευρωπαϊκού δράματος και θεάτρου, τ. 1: Από την Αρχαιότητα στους Γερμανούς Κλασικούς, μτφ. Γιάννης Καλιφατίδης, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 324-342.
Άλλα κείμενα
• Friedrich Schiller, Περί αφελούς και συναισθηματικής ποιήσεως, μτφ. Παναγιώτης Κονδύλης, Στιγμή, Αθήνα 1985, σ. 7-13, 20-21, 24-28, 32-36, 38-46. (pdf από την Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα: http://www.greek-language.gr/greekLang/literature/education/european/movements/romanticism/04.html )
• Lillian Furst, Ρομαντισμός, μτφ. Ιουλιέττα Ράλλη και Καίτη Χατζηδήμου, Ερμής, Αθήνα 1974, σ. 38-38 και 44-53. (pdf από την Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα)
August Strindberg, Δεσποινίς Τζούλια
• Αύγουστος Στρίντμπεργκ, «Πρόλογος» στο Δεσποινίς Τζούλια, μτφ. Μαργαρίτα Μέλμπεργκ, Νεφέλη, Αθήνα 1987, σ. 23-44.
• Per Olov Enquist, «Το οριζόντιο υπολανθάνον κείμενο: το κείμενο του Στρίντμπεργ», στο: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ (επιμ.), Ο Στρίντμπεργκ και η σύγχρονη δραματουργία, Εστία, Αθήνα 1997, σ. 39-44.
• Ingmar Björksten, «Ερμηνεύοντας τον Στρίντμπεργκ», στο: Μέλμπεργκ (επιμ.), Ο Στρίντμπεργκ και η σύγχρονη δραματουργία, σ. 145-154.
Άλλα κείμενα
• Μαρία Σεχοπούλου, «‘Βορειοπάθεια’ και ‘ομιχλοσέβεια’: αντιδράσεις στην πρώτη ελληνική παράσταση του έργου Δεσποινίς Τζούλια (1908) του August Strindberg» στο: Αντώνης Γλυτζουρής, Κωνσταντίνα Γεωργιάδη, Μαρία Μαυρογένη (επιμ.), Η πρώιμη υποδοχή του Ρεαλισμού και του Νατουραλισμού στο ελληνικό θέατρο. Πρακτικά Ημερίδας, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας/Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών, Ρέθυμνο 2016, σ. 88-108.
Heiner Müller, Μηχανή Άμλετ
• Heiner Müller, «Σαίξπηρ μια διαφορά» (1988), Δύστηνος Άγγελος, εισ.-επιλ.-μτφ. Ελένη Βαροπούλου, Άγρα, Αθήνα 2001, σ. 169-172.
• Ελένη Βαροπούλου, «Από το πολιτικό θέατρο στο θέατρο της πολιτικής» και «Ένας σκηνοθέτης του πολιτικού», Το ζωντανό θέατρο: δοκίμιο για τη σύγχρονη σκηνή, Άγρα, Αθήνα 2002, σ. 227-230 και 245- 250.
• Erika Fischer-Lichte, Ιστορία ευρωπαϊκού δράματος και θεάτρου, τ. 2: Από τον Ρομαντισμό μέχρι Σήμερα, μτφ. Γιώργος Σαγκριώτης, Πλέθρον, Αθήνα 2012, σ. 271-289.
Sarah Kane, Καθαροί, πια
• Ντέιβιντ Κρέιγκ, «Εισαγωγή στα Άπαντα της Σάρα Κέιν» (Sarah Kane, Complete Plays, 2001), μτφ. Κατερίνα Κωνσταντινάκου, στο Πρόγραμμα της παράστασης Σάρα Κέιν, Καθαροί πια, Η νέα ΣΚΗΝΗ – Θέατρο οδού Κυκλάδων, Αθήνα 2001, σ. 69-98.
• Λούκα Σκαρλίνι, «Εισαγωγή στα Άπαντα της Σάρα Κέιν» (Sarah Kane, Tutto il Teatro, 2000), μτφ. Χριστίνα Ζώνιου, στο Πρόγραμμα της παράστασης Σάρα Κέιν, Καθαροί πια, Η νέα ΣΚΗΝΗ – Θέατρο οδού Κυκλάδων, Αθήνα 2001, σ. 99-112.
• Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Σύγχρονη Βρετανική Δραματουργία. Το θέατρο στα μούτρα (In-Yer-Face Theatre) ως ανάγνωση της κοινωνικής τοπογραφίας του 1990, Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2020, σ. 25-34.