Μουσικός αυτοσχεδιασμός και εκπαίδευση: πολιτικο-φιλοσοφική και βιωματική προσέγγιση I

1. Γραπτή τελική εξέταση που εστιάζει στην κριτική κατανόηση και παρουσίαση στοιχείων θεωρίας. 2. Παρουσίαση ενός αυτοσχεδιασμού με βάση τα οργανωτικά πλαίσια και τις ιδέες που έχουμε επεξεργαστεί στις συναντήσεις μας. 3. Oι φοιτήτριες/τές κρατούν ένα Ημερολόγιο Καταστρώματος, όπου αποτυπώνεται η προσωπική τους ματιά για την πορεία των μαθημάτων και της συμμετοχής τους σε αυτά – το ημερολόγιο δεν βαθμολογείται.

Κανελλόπουλος Π. & Ν. Τσαφταρίδης (Επιµ). Η Τέχνη στην Εκπαίδευση – η Εκπαίδευση στην Τέχνη. Αθήνα: Νήσος. Small, C. (1983). Μουσική, Κοινωνία, Εκπαίδευση. Αθήνα: Νεφέλη.

Agrell, J. (2008). Improvisation Games for Classical Musicians: 500+ Non-jazz Games for Performers, Educators, and Everyone Else. Chicago: GIA Publications. Alperson, P. (1984). On musical improvisation. The Journal of Aesthetics and Art Criticism, 43(1), 17-29. Bailey, D. (1992). Improvisation. London: The British Library National Sound Archive. Basic, E. (1988). O Aυτοσχεδιασµός ως Δηµιουργικό Mήνυµα. Στο Wolfgang Stumme (επιµ.), O Aυτοσχεδιασµός. Αθήνα: Νάσος. Benson, B. E. (2003). The Improvisation of Musical Dialogue: A Phenomenology of Music. Cambridge: Cambridge University Press. Brockmann, N. M. (2009). From Sight to Sound: Improvisation Games for Classical Musicians. Μπλούµινγτον: Indiana University Press. Fischlin. D. , Heble, A. , Lipsitz, G. (Eds.) (2013). The Fierce of Now: Improvisation, Rights, and the Ethics of Co-creation. Durham: Duke University Press. Green, L. (2014). Άκου, Ακροάσου, Παίξε!: Πώς να απελευθερώσετε την ακουστική αντίληψη των µαθητών σας και τις δεξιότητές τους στον αυτοσχεδιασµό και στην εκτέλεση. Aθήνα: Φαγκότο. Hall, E. T. (1992). Improvisation as an acquired, multilevel process. Ethnomusicology, 36(2), 223-235. Ingold, T. , Hallam, E. (2007). Creativity and Cultural Improvisation: An Introduction. Στο Ε. Hallasm & Τ. Ingold (επιµ.), Creativity and Cultural Improvisation. Oxford: Berg Publishers. Nettl, B. , Russell, M. (επιµ.) (1998). In the Course of Performance: Studies in the World of Musical Improvisation. Chicago: The University of Chicago Press. Nettl, B. (1974). On musical improvisation. The Musical Quarterly, 60(1), 1-19. Nyman, M. (2012). Πειραµατική Μουσική (µτφρ. Δανάη Στεφάνου). Αθήνα: Εκδόσεις Οκτώ. Ong, W. J. (1982/2001). Προφορικότητα και Εγγραµµατοσύνη (µτφρ. Κ. Χατζηκυριάκου). Ηράκλειο: Πανεπιστηµιακές Εκδόσεις Κρήτης. Smith, L. (1982). Σηµειώσεις για τη Φύση της Μουσικής. Αθήνα: Νεφέλη. Treitler, L. (1991). Medieval improvisation. The World of Music, 33(3), 66-91. Κακούρη, Κατερίνα, Ι. (1965α). Αυτοσχεδιασµός και θέατρο: το λαϊκό πανηγύρι προαιώνια ρίζα. Θέατρο, 22, 79-84. Κανελλόπουλος, Π. Α. (2010). Προσεγγίσεις στην έννοια και την παιδαγωγική σηµασία του µουσικού αυτοσχεδιασµού: σχεδίασµα µιας πρότασης. Μουσικός Λόγος, 9, 5-36. Κανελλόπουλος, Π. Α. (2013). Αναζητώντας τον ρόλο του Μουσικού Αυτοσχεδιασµού στη Μουσική Εκπαίδευση: Οι παιδαγωγικές δυνατότητες της καλλιέργειας της (µουσικής) ελευθερίας. Μουσικοπαιδαγωγικά, (Επιστηµονική Επιθεώρηση της Ελληνικής Ένωσης για τη Μουσική Εκπαίδευση), τ. 11, 5-43. Κανελλόπουλος, Π. (2010). Σχεδίασµα µιας παιδαγωγικής του ελεύθερου µουσικού αυτοσχεδιασµού. Στο Π. Α. Κανελλόπουλος & Ν. Τσαφταρίδης (Επιµ). Η Τέχνη στην Εκπαίδευση – η Εκπαίδευση στην Τέχνη (σσ.119-146). Αθήνα: Νήσος. Κιουρτσάκης, Γ. (1983). Προφορική Παράδοση και Οµαδική Δηµιουργία: Το Παράδειγµα του Καραγκιόζη. Αθήνα: Κέδρος. Παπαδηµητρίου, Σ. (1979). Θέµατα και Πρόσωπα της Σύγχρονης Τζαζ (1950-1970). Θεσσαλονίκη.